อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 3 ธันวาคม 2563

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 3 ธันวาคม 2563

​​​​​​​จะอยู่ไปเพื่อสิ่งใดกัน หญิงสาวเหลืออด

เรื่องคงจะจบลงที่ความงดงาม ถ้าวันหนึ่งชายคนรักจะไม่ถูกขี้เมาขับชนเสียชีวิต หญิงสาวเสียใจถึงขีดสุด ลูกก็จากลา คนรักจริงก็สูญสิ้น แถมเธอยังมีชนักติดหลังเป็นฆาตกรด้วย พุธที่ 11 พฤศจิกายน 2563 เวลา 12.00 น.


สิ่งที่ทำให้เธอเหลืออดนั่นก็คือ การที่เธอถูกทำร้ายจากคนรักโดยมูลเหตุที่กลายเป็นเรื่องตลกของเพื่อนผู้ชายอย่างน่าเจ็บปวด มันเป็นวันสงกรานต์ เธอออกไปเล่นน้ำ แล้วโดนชายขี้ทะลึ่งบุกจับนม มันช่างน่าอับอายแสนสะท้านยิ่งนัก

โดนจับนิดหน่อยจะเป็นไรไป แฟนมีก็ยังให้แฟนจับ”

เธอไม่รู้ว่ามันคือการคุกคามทางเพศ แต่ชายขี้เมาทำให้เธอเจ็บปวด นอกจากจับนมโดยพลการแล้ว ยังเหยียดหยามศักดิ์ศรีความเป็นคนของหญิงสาวด้วย

ดังนั้นเธอจึงรีบไปแจ้งคนรักว่าโดนทำแบบนี้ อีกฝ่ายโกรธอย่างสุดขีด คนรักกันมาโดนแบบนี้ ศักดิ์ศรีใด ๆ ในโลกก็ไม่อาจรับได้ เขาตรงไปหา ก่อนจะชะงัก

อีกฝ่ายมีจำนวนคนมากมายมโหฬาร คือบุ่มบ่ามเดินเข้าไป จากที่ไปหาเรื่อง อาจมีเรื่องสลบเสียเองได้ ชายหนุ่มหงุดหงิดพาหญิงสาวเดินกลับมา บอกจะจัดการให้ตอนหลัง อย่าไปเล่นน้ำไกลล่ะ



ปรากฏว่าคนรักกินดื่มอย่างเบิกบาน ราวกับไม่สนใจเธอ พอเมาได้ที่ก็กลับระรานเธออย่างเจ็บปวด เขาหันมาตะคอกเธอว่า เพราะแต่งตัวแบบนี้จึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น พูดจบไม่ทันขาดคำ ก็เตะเข้าที่ตัวเธออย่างรุนแรง

เพื่อนต้องมาห้ามแยกออก คนรักด่าเธออย่างรุนแรงเกินกว่าที่น้ำตามันจะกลั้นไว้ นี่คือความผิดอะไรถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เธอเจ็บปวดทั้งใจกาย และอับอายแสนสาหัส

เพียงเพื่อตอนเช้าเขาจะสร่างเมามาขอโทษ ย้ำว่าขาดสติ และสาบานว่าจะจัดการชายที่จับนมเธอมาลงโทษกระทืบให้จมดินอย่างแน่นอน

แต่เขาไม่เคยทำเลยสักครั้ง มันเป็นเรื่องโกหกที่พูดอย่างไรก็รู้ว่าตอแหล

หญิงสาวคล้ายโดนบ่วงรัดไปไหนไม่ได้ ไม่นานเธอก็ตั้งท้อง ต้องออกจากการเรียน มาเป็นเมียคนรัก เขาเป็นผัวเป็นพ่อ แต่ห่างไกลจากละครเกาหลีที่เธอนิยมชมนัก ไม่ว่าอย่างไรเขาก็บันดาลสุขให้เธอไม่ได้

นี่คือความเจ็บปวดที่เธอได้รับ มันเจ็บเสียยิ่งกว่าโดนเขาเตะในวันสงกรานต์เมื่อกาลก่อนยิ่งนัก ไม่นานลูกที่แสนน่ารักก็จากไป ด้วยโรคประหลาดสักโรค ถึงตรงนี้หญิงสาวหมดสิ้นหลักใด ๆ โลกช่างโหดร้าย ชีวิตยิ่งอยู่ยิ่งจมปลัก ไร้ค่าไร้ความหมาย เธอไม่เชื่อในความรักอีกต่อไป เมื่อถึงเวลาที่ความสาวเริ่มนิ่ง ไม่ดูสง่าน่าดูชมดังแต่ก่อน ถ้าลูกยังอยู่ก็คงเริ่มโต แต่นี่ลูกไม่อยู่ เธอยิ่งใจหมอง ชีวิตเหมือนพ่นลมหายใจทิ้งไปวัน ๆ



แต่พลันที่เธอเปิดมือถือเล่นเฟซบุ๊ก การแอดไปทั่วทำให้เธอได้คุยกับคนรู้จัก จากที่เขาแชตหาเพียงไม่กี่คำ ก็กลายเป็นคุยกันระยะยาว เธอกลัว กลัวว่าเขาจะมาหลอกลวงเธอเหมือนที่เป็นข่าว “จะหลอกไปทำไม”

ประโยคของเขาพูดออกมา หญิงสาวชะงัก ไม่นานเขาขอนัดพบ การพบหน้าทำให้เธอตื่นเต้น จึงอ้างว่าไปหาเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนาน คนรักเธอหมดความสนใจ ไม่คิดว่าเธอจะออกไปพบชู้สานสัมพันธ์ ปล่อยให้ไปอย่างง่ายดาย ถ้าลูกยังอยู่ก็จะฝากเลี้ยงโดยปู่ย่า แต่ลูกไม่อยู่อีกแล้ว

หญิงสาวตื่นเต้นเป็นครั้งแรกที่หัวใจผลิบาน เหงื่อแตก หัวใจเต้นจนหนวกหู พลันที่ได้พบหน้าชายหนุ่ม เธอก็ตกใจ เขาไม่ได้หล่อแบบพระเอกเกาหลี ไม่ได้หนุ่ม แต่อายุพอ ๆ กับเธอ เขาชวนกินข้าว เธอนั่งกินข้าว เขาเริ่มออกปากพูด เธอเริ่มนั่งฟัง ไม่นานน้ำแข็งก็ละลายในใจตน เธอออกปากพูดบ้าง ทั้งสองรับฟังอย่างน่าสนใจ

เธอบอกความจริง ยังคบหามีลูกชายกับเขาคน เขาบอกเพิ่งหย่าร้าง ลูกไปอยู่กับเมียเก่า และคงพบหน้ายาก เขาเล่าปัญหา เธอฟังและระบาย เขาฟังแล้วพูดให้ข้อคิด เหมือนสองคนมาพบหน้ากันในเวลาที่เหมาะสม แม้มันจะช้าไปหน่อยก็ตาม

หญิงสาวเบ่งบาน เธอคงจะมีความสุข การพูดจาคบหาหลายครั้ง ทำให้เธอเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวามากกว่าเดิม เหมือนโลกมันสดใสมากขึ้น

น่าเสียดายหัวใจเศร้า! คนรักที่เตะเธอในวันสงกรานต์ รู้ความจริง เขาโกรธ เขาโมโห เขาทุบตีทำร้ายเธอ ทำกับเธอยิ่งกว่าวันนั้น หญิงสาวเหมือนโดนลงโทษ แต่คราวนี้ไม่เหมือนคราวไหน ๆ ชีวิตที่พ่นลมหายใจทิ้งมาเนิ่นนาน ยอมไม่ได้แล้ว



ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ฉวยกรรไกรอันไม่ใหญ่มาก เล็ก ๆ แต่ก็คมพอจะทะลุท้องของชายหนุ่มคนรักผู้ชอบทำร้ายร่างกายเธอมาหลายปี เขาผงะแล้วล้มกองกับพื้น มือกุมกรรไกร มันฝังแน่นเกินกว่าจะเอาออก ไม่นานเขาก็หายใจรวยรินและสิ้นชีวิต

หญิงสาวกลัวรีบโทร.หาชายหนุ่ม เขาบอกให้ออกมาจากบ้าน มาให้ไกลที่สุด เขามารับเธอเดินทางไป ไปจากบ้านแห่งนี้ จังหวัดแห่งนี้ เธอไม่ได้พบหน้าลูกอีกต่อไป จำได้ว่าช่วงเวลาหลังจากนั้น เธอได้พิงซบเขา พูดคุยระบายเรื่องราว เธอคือฆาตกร แต่ความหมายมันจะแคบเพียงใดหรือกว้างแค่ไหน อยู่ที่การตีความ

ชีวิตในต่างจังหวัด ห่างจากคดีความ เธอถึงเข้าใจว่าคู่รักที่ดีเป็นอย่างไร เขาให้เกียรติเธอทุกอย่าง บ้านไม่รวย ยังพอทำงานกันไปได้ มีชีวิตแบบไม่ดีไม่ร้าย แต่ก็ทำให้เธอมีค่า มีตัวตน หลายปีผันผ่าน เธอหยุดเล่นโซเชียล ตัดขาดตัวเองจากโลก ไม่ทำบัตรประชาชน ราวกับคนเถื่อน ขอแค่มีเขาอยู่ด้วยก็เพียงพอและถ้าลูกยังอยู่คงได้มีพ่อดี ๆ แบบนี้

เรื่องคงจะจบลงที่ความงดงาม ถ้าวันหนึ่งชายคนรักจะไม่ถูกขี้เมาขับชนเสียชีวิต หญิงสาวเสียใจถึงขีดสุด เมื่อไม่มีคนรักอยู่ เมื่อโลกมันโหดร้ายและหัวใจเศร้าขนาดนี้ ลูกก็จากลา คนรักจริงก็สูญสิ้น แถมเธอยังมีชนักติดหลังเป็นฆาตกรด้วย

ดังนั้น จึงตัดสินใจเดินขึ้นโรงพักเพื่อรับสารภาพในความผิดที่ก่อ ตำรวจงงค้นหมายจับแล้วพบเจอ เขาคงส่งข่าวไปให้นักข่าวได้ลง เธอเล่าความจริง เล่าเรื่องราวทั้งหมด ชีวิตหลังลูกกรงไร้อิสรภาพ แต่เธอก็ยินดี หากมีอิสรภาพแล้วอยู่อย่างว้าเหว่โดดเดี่ยว

จะอยู่ไปเพื่อสิ่งใดกัน

.......................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ" 

ขอบคุณภาพจาก : Pixabay

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 59