อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 15 สิงหาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 15 สิงหาคม 2563

'ยายสังเวียน'วัยจ่อ100ไม่คอยพึ่งใคร สู้ด้วยหัวใจทรนง

สู้ตัวคนเดียว สู้อย่างลำพัง แต่ทว่า "ยายสังเวียน" กลับไม่รู้สึกเดียวดาย แม้วัยจะล่วงเลยจนเฉียด 100 ปี ถึงหลังค่อมแต่หูตายังดี หุงข้าวกินเอง มีเพื่อนบ้าน-แมวเหมียวช่วยต่อลมหายใจ อาทิตย์ที่ 12 กรกฎาคม 2563 เวลา 08.00 น.


"ทุกชีวิตมีเวลาจำกัด อย่างมากก็ไม่เกินร้อยปีก็จะละร่างนี้ละโลกนี้ไปแล้ว เพราะฉะนั้นขออย่าผลัดวันประกันพรุ่งที่จะ..ทำความดี"

ใครจะรู้เล่าว่าที่เพิงพักสังกะสี ริมถนนริมทางรถไฟตรงข้ามกับโรงเรียนพุทธชินราช อ.เมืองพิษณุโลก จะมีหญิงชราคนหนึ่งใช้ชีวิตและสู้ชีวิตอย่างลำพัง แม้ว่าเธอคนนั้นปัจจุบันจะมีอายุเกือบ 100 ปีแล้วก็ตาม เรียกว่าอยู่คนเดียว สู้ลำพังเลยก็ว่าได้



หญิงชราคนนี้มีตัวตนจริงๆ ชื่อของแกคือ ยายสังเวียน จุ้ยทรัพย์ ลืมตาดูโลกเมื่อปี 2467 เพราะฉะนั้นตอนนี้จึงมีอายุถึง 96 ปีแล้ว

คุณยายสังเวียน เป็นคนเมืองสองแควตั้งแต่ดั้งเดิม ถึงแม้วัยจะเฉียดร้อย แต่กลับพูดคุยโต้ตอบ ฟังเสียงได้ยินเป็นปกติมาก ที่สำคัญยังสื่อสารฟังเข้าใจและสายตายังดีอีกด้วย ผิดแผกไปจากผู้เฒ่าทั่วๆไป



โดยคุณยายมีอาการหลังค่อม พักในบ้านที่แทบจะเรียกว่าไม่ใช่บ้านก็ได้ เนื่องจากสภาพมันเป็นเพิงพัก ตีปิดด้วยสังกะสีที่เริ่มผุพังไปตามกาลเวลาแล้ว ซึ่งเพิงพักนี้สร้างอยู่ในที่ของการรถไฟ

ยายสังเวียน เล่าย้อนอดีตว่า ตัวเองมีลูกจำนวนทั้งหมด 6 คน แต่ตอนนี้ลูกๆได้เสียไปแล้ว 5 คน เหลือเพียงลูกสาวคนโตเพียงคนเดียว อายุประมาณ 70 ปี แต่ไม่ได้พักอาศัยอยู่ด้วยกัน เพราะลูกสาวคนโตไปอยู่ที่ จ.นครปฐม มีอาชีพรับจ้างเย็บผ้า แต่ก่อนก็จะกลับมาหาเดือนละ 2 – 3ครั้ง แต่ช่วงหลังลูกสาวอายุเยอะมากเหมือนกัน ทำให้เดินทางลำบาก นานๆจะมาสักครั้งหนึ่ง ตนจึงต้องก็อยู่คนเดียวแบบนี้มานานกว่า 35ปีแล้ว และไม่ได้คิดอะไรมาก



“ส่วนการอยู่การกินของยายน่ะหรือ ยายยังหุงข้าวกินเองได้ ใช้หม้อไฟฟ้าเสียบหุงเองทุกวัน ทำกับข้าวเองบ้าง บางวันมีเพื่อนบ้านเอามาให้บ้าง ยายก็กินไม่มากหรอกเพราะแก่แล้ว กินได้เล็กๆน้อยๆ ทุกวันนี้รายได้ที่มีก็มาจากเงินผู้สูงอายุ บางครั้งลูกสาวจะส่งมาให้บ้าง ก็ไม่มากแค่ 1,000 – 2,000บาทเท่านั้น ไม่ได้ส่งมาให้บ่อยหรอกเพราะเขาก็ลำบากเหมือนกัน” คุณยายใจสู้ เล่าให้ฟัง

เรื่องราวนี้ยืนยันได้จากปากของ ลุงเบิ้ม สร้อยทอง อายุ 65 ปี เพื่อนบ้านใกล้เคียง ถ่ายทอดให้รู้ว่า ยายสังเวียนมาพักอาศัยอยู่ที่แห่งนี้นานแล้ว ส่วนมากลูกของยายจะตายไปกันจนหมด เหลือลูกสาวคนเดียว แต่อยู่ที่จังหวัดอื่น เคยมาเยี่ยมและชวนไปอยู่ด้วย แต่แกสังเวียนไม่ยอมไปจึงต้องอยู่เพียงลำพัง คงจะเป็นเพราะยายสังเวียนชอบอยู่อย่างนี้ เพื่อนบ้านก็คอยเป็นหูเป็นตาให้เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยก็จะพาไปหาหมอ แกเป็นโรคหอบ ลุงก็ช่วยเหลือมาตลอดเท่าที่ทำได้ วันไหนทำกับข้าวเยอะหน่อยก็จะเอามาแบ่งให้ ถือว่าช่วยเหลือกันไปตามอัตภาพเนอะ



ต่อมา หลังจากชีวิตคุณยายลอยไปเข้าหู พล.ต.ทวีศักดิ์ วงศ์ทวีทรัพย์ ผบ.มทบ.39 และ พ.อ.วิชา อมรดิษฐ หัวหน้าฝ่ายข่าว มทบ.39 ทั้งคู่รู้สึกเวทนาในความลำบากและสู้ชีวิตของคุณยาย จึงพากันนำข้าวสารอาหารแห้งมามอบให้เพื่อเป็นการบรรเทาความเดือดร้อน อย่างน้อยก็เป็นการต่อชีวิตให้กับคุณยาย



ก่อนจาก ยายสังเวียนฝากทิ้งท้ายว่า “ทุกวันนี้ยายก็อยู่กับแมว 2ตัวเป็นเพื่อน เลี้ยงดูมันไป ส่วนเรื่องอาหารการกิน ยายกินทุกอย่างทั้งเนื้อหมู เนื้อปลา อยากจะกินอะไรก็กิน ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอก มีอะไรก็กินไป ซึ่งเจ้าเหมียวก็เช่นกันมันสู้ชีวิตเหมือนยาย ยายรักมันมาก ยังไม่รู้เลยว่ายายกับมันใครจะไปก่อนกัน ชีวิตคนเรามันไม่จีรังยั่งยืนตลอดไปหรอกลูกหลานเอ๊ย”

************************************
คอลัมน์ : นิยายชีวิต
โดย : คุณสลีป

เรื่องและภาพโดย : ธเนส อนุดิษฐ ผู้สื่อข่าวเดลินิวส์ออนไลน์ จ.พิษณุโลก

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 164