อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 11 สิงหาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 11 สิงหาคม 2563

"ฝึกจำลองยุทธ"เพื่อนรัก หักเหลี่ยมโหด ตอนที่1

“ไอ้หง่าเอ๊ย...ทำไมเป็นคนขี้ลืมอย่างนี้วะ...ทำเสร็จไปแล้ว ดันทะลึ่งลืมว่ายังไม่ได้ทำ...เฮ้อ !!!” ...ปิดท้ายเรื่องสุดยอดขี้ลืมของ เสธ.พี่โมทย์... จันทร์ที่ 15 มิถุนายน 2563 เวลา 11.00 น.


...ปิดท้ายเรื่องสุดยอดขี้ลืมของ เสธ.พี่โมทย์...

กระทั่งอีกครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูห้องก็ค่อย ๆ แง้มเปิดอีกครั้งไอ้ตัวลึกลับค่อย ๆ โผล่หน้าออกมา มองซ้ายมองขวา ยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผากแล้วก็เผ่นพรวดออกมาพร้อมเสียงบานประตูปิดตามหลังเบา ๆ มันเดินกลับไปที่ลิฟต์พยายามวางท่าให้ปกติพร้อมผิวปากอย่างมีความสุข...หลังเสร็จสมอารมณ์หมาย

ใกล้เช้าวันใหม่…

พี่โมทย์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูท่ามกลางเสียงจ้อกแจ้กจอแจของเหล่าเซียนทั้งหลาย พร้อมกับปิดปากหาวแล้วร้องว่า อ้าว...ตีสามแล้วโว้ย จากนั้นก็กล่าวอำลา ขอตัวไปนอนก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นไปดูงานแต่เช้า...แล้วว่ากันใหม่ เจ้ามือและลูกค้าหันมามองอย่างเกรงใจแล้วกล่าวอนุญาตว่าตามสบายพี่ จากนั้นก็หันกลับไปให้ความสนใจกับถ้วยในมือของเจ้ามือต่อไป

พี่โมทย์เดินโซซัดโซเซด้วยความง่วงแบบสุด ๆ กลับมาที่ห้องไขกุญแจออกแล้วเดินเข้าไป รู้สึกง่วงเสียจนขี้เกียจเปิดไฟในห้อง พอถึงเตียงนอนก็ทุ่มตัวลงไป พร้อมบอกกับตัวเองว่า นอนแม่งชุดนี้แหละ เรื่องอาบน้ำแปรงฟันยกยอดเอาไว้พรุ่งนี้เช้าแล้วกัน เหมือนตอนรบอยู่ภาคเหนือไง…

กำลังเคลิ้ม ๆ มือข้างหนึ่งของพี่โมทย์ก็ถ่ายไปโดนเอาวัตถุบางอย่างเข้า พี่โมทย์สะดุ้งอย่างแปลกใจ จากนั้นท่ามกลางความมืดก็ค่อย ๆ ลูบไล้ไปตามวัตถุแปลกปลอมบนเตียงข้างกาย สมองพยายามรวบรวมความจำ...



“ไอ้หง่าเอ๊ย...” พี่โมทย์แช่งด่าตัวเองเสียงพึมพัม “ทำไมเป็นคนขี้ลืมงี้วะ...ดีนะที่มือไปโดนเข้า ไม่งั้นเสียเงินฟรี”

พี่โมทย์เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อหัวค่ำไปออฟน้องหนูมา จากนั้นก็จัดแจงเตรียมตัวปฏิบัติภารกิจ

ทันใดนั้นเอง มือของพี่โมทย์ก็ไปสัมผัสอะไรบางอย่างที่เปียก ๆ เข้า พี่โมทย์ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วก็ทุ่มตัวลงนอนตามเดิม พร้อมกับส่งเสียงแช่งด่าตัวเองอีกรอบว่า...

“ไอ้หง่าเอ๊ย...ทำไมเป็นคนขี้ลืมอย่างนี้วะ...ทำเสร็จไปแล้ว ดันทะลึ่งลืมว่ายังไม่ได้ทำ...เฮ้อ !!!”

จากนั้นก็หลับใหลไปในบัดดล....

ต่อด้วยวีกรรมอีกเรื่องหนึ่งของ เสธ.พี่โมทย์....

กลับจากดูงานภาคใต้แล้ว ก็มาถึงเรื่องสนุกแบบมีสาระของนายทหารนักเรียนเสนาธิการทหารบก นั่นคือ “การฝึกจำลองยุทธ” ซึ่งพี่โมทย์ของเราก็จะยังมีวีรกรรมอีกแม้จะไม่เกี่ยวข้องกับอาการขี้ลืมแบบสุดยอดตอนดูงานก็ตาม...

ลังจากคร่ำเคร่งกันมาทั้งเรียนทั้งสอบทั้งดูงานจนทางโรงเรียนเห็นว่าลูกศิษย์โค่งได้รับการประสิทธิ์ประศาสน์วิชาการทั้งบู๊ทั้งบุ๋นครบถ้วน จนไม่มีอะไรจะสอนแล้ว ในที่สุดก็มาถึงวิชาสุดท้ายซึ่งสำหรับทัศนะของผมแล้วถือว่าเป็น “สุดยอด” ของหลักสูตรโรงเรียนเสนาธิการทหารบก ซึ่งมีนามตามท้องเรื่องว่า “การฝึกจำลองยุทธ”

การฝึกจำลองยุทธกระทำด้วยการแบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่ม ๆ แต่ละกลุ่มก็สมมุติว่าเป็นผู้บังคับบัญชาและฝ่ายเสนาธิการของหน่วยระดับกองพลทหารราบ ซึ่งตามเป้าหมายของการศึกษานั้นก็เพื่อผลิตนายทหารนักเรียนให้จบออกไปแล้วสามารถทำหน้าที่ของหน่วยระดับนี้นั่นเอง

หน่วยระดับกองพลทหารราบ นับได้ว่าเป็นหน่วยที่มีความพร้อมและสมบูรณ์กำลังดี ไม่ใหญ่จนอุ้ยอ้ายแต่ก็ไม่เล็กเกินไปเสียจนไม่มีศักยภาพพอที่จะใช้เป็นหน่วยหลักในการยุทธ ในหน่วยทหารระดับนี้จะมีความสมบูรณ์ในตัวเอง ทางด้านหน่วยรบก็จะมีทั้งหน่วยทหารราบ หน่วยทหารม้า หน่วยทหารปืนใหญ่ หน่วยทหารช่าง ฯลฯ ครบถ้วน มีหน่วยสนับสนุนทั้งทางด้านส่งกำลังบำรุง ทางด้านกำลังพล ด้านพลาธิการ ฯลฯ กล่าวโดยสรุปแล้วก็คือสามารถใช้ไปทำการรบได้อย่างเป็นอิสระนั่นเอง.
.................................................................
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์ 


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 76