อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 1 เมษายน 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 1 เมษายน 2563

ขึ้นโรงพักเล่าความรักผ่านอุบัติเหตุ

สัปดาห์นี้หนอนโรงพักพาขึ้นโรงพักอีกสักตอน คุยกับร้อยเวรเล่าเรื่องความรักผ่านอุบัติเหตุ สุดท้ายคบกัน จนแฟนเก่าปีนป้ายไฟจราจรร่วงตกมาเจ็บซะงั้น พุธที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา 10.00 น.


โรงพักแต่ละที่ไม่มีที่จอด กว่าจะวนหากันได้ก็แทบรากเลือด พอใครบางคนมาเสียค่าปรับขับรถออก รถตระเวนของหนอนโรงพักก็โผพุ่งเข้าไปเหมือนฉลามงับเหยื่อ จอดอย่างสงบสุข แล้วลงจากรถ

ยุคนี้แจกหนังสือพิมพ์ ตำรวจใครเขาก็ทำหน้างง มายื่นให้ทำไม นี่แหละครับ ใดใดในโลกนี้ล้วนเปลี่ยนแปลงไม่มีอะไรยืนยงคงทนไว้ดังเดิม

เจอร้อยตำรวจโทที่ซี้กัน เพราะเคยไปทำข่าว แล้วเจอแกบ่อยมาก แกเอ่ยปากขอหนังสือพิมพ์ เราก็เลยยื่นให้แกเล่ม

แกเปิดอ่านอย่างว่องไว ก่อนวางลงอย่างนุ่มนวล “เป็นไงบ้างหนอนโรงพัก”

“ไม่ค่อยสบายทั้งกายและใจ” แล้วเราสองก็ยิ้มอย่างรู้กัน พลางพูดถึงภาพยนตร์เรื่อง The Hunger Game

“ช่วงนี้พี่เอากลับมาดูบ่อย ทั้งหนังและหนังสือ”



เราคุยกันสารพัดเรื่องพอดีแกออกเวรแล้ว แต่มาเวิ้นเว้อทักทายคนไปมา งานบนโรงพักวุ่นวาย จากนั้นไม่รู้อีท่าไหนก็เล่าเรื่องคดีรถชนขึ้นมา

หญิงสาวหงุดหงิดสุดชีวิตที่ถูกชนท้าย เธอกำลังจะรีบไปทำงานในช่วงเวลาเร่งรีบ เมื่อรถถูกจิ้มกระเด็นไปข้างหน้าก็จอดแล้วลงจากรถไปทันที ชายหนุ่มคนหนึ่งลงจากรถ แล้วเอ่ยปากว่าขอโทษ

“ทำไมไม่เบรก”

“พยายามแล้วแต่มันไม่ทัน”

“ขับเสียจี้เลย”

“กรุงเทพพระมหานคร ใคร ๆ เขาก็จี้ ถ้าไม่จี้ก็ไปสาย”

หญิงสาวเตรียมเอ่ยปากด่าอีกหลายชุด แต่ชายหนุ่มเดินเข้าไปหา “ผมขอโทษครับ คุณเป็นอะไรเปล่า”



ว่าแล้วก็สำรวจทั่วร่างหญิงสาว “ถ้าไม่เป็นอะไร เรียกประกันดีกว่า ไปจอดที่ปั๊มน้ำมันไหมครับ ตรงนี้รถติด คนเขาจะด่าบรรพบุรุษบุพการีเราได้”

เธอยิ้มออก แล้วทั้งสองก็ขึ้นรถขับออกไป หญิงสาวโทร.หาคนรัก เล่าเรื่องราว คนรักก็ถามว่าเป็นอะไรไหม

หญิงสาวบอกว่าไม่เป็นอะไร เรียกประกัน ว่าแล้วชายหนุ่มคนรักก็วางสายไปทันที ตัดบทเสียดื้อ ๆ

เมื่อถึงปั๊มน้ำมัน เขาและเธอต่างเรียกประกัน หญิงสาวโทร.ไปบอกที่ทำงานว่าจะไปสายหน่อย รถโดนชนว่าแล้วอารมณ์เซ็งก็ยังไม่หาย เสียเวลาชะมัดยาก

ชายหนุ่มเคาะกระจกรถ “ขนมครับ กินก่อน ผมเลี้ยง”



ขนมง่าย ๆ พร้อมน้ำ เธอรับแล้วขอบคุณ เขาหันสำรวจรถชี้สติกเกอร์ “อ้าว! ชอบพรรคการเมืองนี้ด้วยเหรอครับ”

เธอไม่ตอบรอดูท่าทีเขา ชายหนุ่มจึงควักกระเป๋าสตางค์ออกมา เห็นบัตรสมาชิกพรรค เธอยิ้มออกมา
แล้วจากนั้นก็ลงจากรถคุยกันหลายเรื่อง

ประกันนั้นมาช้า แต่บทสนทนาช่วยฆ่าเวลาการรอไปได้อย่างสบายใจ

“แฟนเรานะ ไม่ยอมเปลี่ยน ด่าพรรคนี้อยู่นั่นแหละ เราเบื่อมากเลย ไม่รู้จะศรัทธาอะไรหนักหนา เราเห็นความหวัง เราก็เลยชอบ นี่ขับรถไปซื้อที่ทำการพรรคเลยนะ”

ทั้งสองต่างพูดคุยกันหลายเรื่อง

จวบจนประกันมาถึง ทำตามขั้นตอนทุกอย่าง เรื่องไม่ต้องไปถึงตำรวจ ชายหนุ่มรับผิด ก็ขับชนท้ายเขานี่ ที่ยิงทะเลาะกันบางส่วนเพราะขับชนท้ายแล้วไม่รับผิด

กินเวลาประกันจัดการไม่นานเหมือนตอนรอ ชายหนุ่มขอโทษหญิงสาวอีกครั้ง เตรียมจากลา ทันใดนั้นเขาก็ตัดสินใจ

“ขอไลน์ได้ไหมครับ เผื่อ...” ชายหนุ่มครุ่นคิด “เผื่อสอบถามเรื่องซ่อมรถนะครับ เธอให้แทบจะทันที แล้วทั้งสองก็แยกย้ายกันไป



“แต่ก็ยังติดต่อกันเรื่อยมา สุดท้ายผู้หญิงเลิกกับผัวสิ ใครว่าการเมืองเรื่อ่งเล็ก เรื่องใหญ่นะ ไอ้ผัวมันไม่ทำอะไรเลยวัน ๆ ไม่รู้ทำงานอะไร สุดท้ายผู้หญิงก็ไปคบกับผู้ชายที่รถชนท้ายวันนั้น” หนอนโรงพักสงสัย

“ว่าแต่พี่ไปรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร ใครเล่ามา ในเมื่อคดีรถชนแบบนี้มันไม่ขึ้นโรงพัก”

ร้อยตำรวจโทยิ้มออกมา “โธ่...ก็ตอนผู้หญิงบอกเลิก ขนของออกจากห้อง ผู้ชายมันอ้อนวอนสุดฤทธิ์ จะขู่จะปลอบยังไง ผู้หญิงก็เด็ดเดี่ยวตัดสินใจแล้ว เลิกคือเลิก!!! ผัวเก่าก็ทำตัวได้น่ารักน่าชังมาก ร้องไห้อยู่ในห้องไม่ไปไหน 3 วัน” หลังจากนั้นมันก็ตัดสินใจได้

“ปีนแผ่นป้ายจราจรเสียซะงั้น กลางถนนเลย วุ่นวายกันหมด วันนี้พี่เข้าเวรต้องไปกันด้วย นักข่าวมากันเต็ม มันอ้อนวอนจะคุยกับแฟนเก่า ซึ่งตอนนี้เขาไปมีความรักครั้งใหม่แล้ว เจรจายังไง ผู้หญิงเขาไม่ยอมคุยบอกผู้ชายแบบนี้ไม่ปรับปรุงอะไรเลย จะคบไปทำไม”

ตำรวจกล่อมแล้วกล่อมอีก คราวนี้ผู้ชายเริ่มใจอ่อน จะขอลง แต่ตอนขึ้นใจมันได้ ตอนลงใจมันเห็นความสูงจะเป็นลม ตำรวจจะกางเบาะลม ที่ก็ไม่อำนวย ไปหารถบรรทุกให้ไอ้หนุ่มคนนี้โดดลง แต่ปรากฏว่าไอ้หนุ่มดันลื่นร่วงตกเสียก่อน ไม่ตายแต่ก็บาดเจ็บไปส่งโรงพยาบาล

“พี่เลยได้ฟังเรื่องความรักอันเจ็บปวดจากหนุ่มคนนี้ ก็เลยบอกมันให้ปรับปรุงตัวเอง อย่าไปยึดติด ของเดิม ตัวตนเดิม โลกเปลี่ยนเอ็งก็ต้องเปลี่ยน ไม่รู้มันฟังบ้างไหม แต่ที่แน่ ๆ นอนโรงพยาบาลยาวเลย”

กองบรรณาธิการสุดที่รักโทร.มาใช้ข้าพเจ้าไปทำข่าวสักที่ จึงต้องลาร้อยเวรที่ก็ได้ฤกษ์กลับไปหาหนังสืออ่าน เราสองจากกันไป โดยที่ข้าพเจ้ายังครุ่นคิดถึงหญิงสาว

แล้วอวยพรให้ความรักของเธอยังงดงาม ไม่สิ้นหวัง ไม่หมดหวัง รักไปแล้ว ก็ต้องประคองเคียงข้างให้ดีที่สุด.
................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ" 
ขอบคุณภาพประกอบจาก : Pixabay

 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    100%

บอกต่อ : 170