อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 29 มกราคม 2563
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 29 มกราคม 2563

"เรื่องสำคัญของ ผบ."

เป็นผู้บังคับบัญชาต้องตกลงใจ !!!... จันทร์ที่ 13 มกราคม 2563 เวลา 11.00 น.


นับตั้งแต่ฝ่ายเสธ.เริ่มงานของตนด้วยการรวบรวมข่าวสารและทำประมาณการนั้น ตำราและอาจารย์โรงเรียนเสนาธิการทหารบกท่านจึงย้ำเตือนพวกเราเสมอว่า “ผู้บังคับบัญชา - ผบ.” ก็ต้องทำงานไปด้วยนะโว้ยเฮ้ย...ห้ามใช้นิสัยเดิมคือ “ขี้เกียจ” ต้องรวบรวมข่าวสารและต้องทำประมาณการของตัวเองเหมือนกัน ต่างคนต่างทำ แม้ภาพอาจต่างกันบ้าง ฝ่ายเสธ.จะลงในรายละเอียดตามสายงานรับผิดชอบ ส่วน ผบ.นั้นจะทำในภาพรวม  ภาพในรายละเอียดของฝ่ายเสธ.กับภาพรวมของ ผบ.เมื่อรวมกันเข้าก็จะได้ภาพที่สมบูรณ์แบบในที่สุด
 
จุดหมายปลายทางในการปฏิบัติงานขั้นที่ 3 ของฝ่ายเสธ.ที่ว่า “การให้ข้อเสนอแนะ” นี้ ในที่สุดก็จะนำไปสู่ขั้นตอนสำคัญอีกขั้นหนึ่งของการปฏิบัติงานนั่นก็คือ “การตกลงใจของผู้บังคับบัญชา” ซึ่งจุดจบของผู้บังคับบัญชาอาจอยู่ที่ตาราง ดังนั้นเรื่องนี้จึงสำคัญ !!
 
ใครต่อใครที่นึกถึงทหารแล้วก็นึกถึง “ความเด็ดขาด” เคล็ดลับสำคัญอยู่ตรงนี้เองครับ อยู่ตรงที่พวกเราได้รับการสั่งสอนมาในทุกระดับ ทุกสถานที่ ทุกเวลา ทั้งก่อนนอน ทั้งเมื่อตื่นขึ้นมายังไม่ทันได้ล้างหน้าแปรงฟัน ทั้งก่อนอาหารหลังอาหารแถมเพิ่มรอบพิเศษในวันหยุด ฯลฯ ก็คือ
 
เป็นผู้บังคับบัญชาต้องตกลงใจ !!!
 
ต้องตัดสินตกลงใจแล้วสั่งการว่า จะเอาอย่างไร จะไปต่อที่ทำเนียบรัฐบาลหรือจะใส่เกียร์ถอยกลับกรมกองเพราะนัดแล้วไม่มา ฯลฯ จะเที่ยวทำพูดจาหวานหูแล้วลอยตัว หรือชิ่งหลบแล้วโยนภาระให้คนอื่นไม่ได้เป็นอันขาด
 
ลักษณะประจำวิชาชีพของทหารที่ผมยกมาเน้นเป็นพิเศษในโอกาสนี้มิได้มีเจตนาไปเที่ยวแขวะหาเรื่องทั้งพวกเดียวกันเองและชาวบ้านคนอื่น ๆ เขานะ...จะบอกให้ แต่เพื่อมิให้ถูกส่งไปให้ใครต่อใคร “ตีความ” ผมจึงใคร่ขอหยุดคำอธิบายเชิงหาเคราะห์ใส่ตัวไว้เพียงแค่นี้ แล้วหันมาคุยกันเรื่องของเราดีกว่านะครับ
 
พอผู้บังคับบัญชาท่านตกลงใจ (คำว่า “ตกลงใจ” ก็คือ “ตัดสินใจ” นั่นเอง แต่เป็นคำที่เรานิยมใช้ จะเรียกว่าเป็น “ภาษาทหาร” ก็คงได้) ท่านก็จะบอกให้พวกเราทราบ จะเก็บไว้เป็นความลับคับอกเอาไว้ระบายกับคนที่บ้านแต่เพียงลำพัง หรืออ้างว่าจะขอให้การในศาลไม่ได้ 
 
ไอ้ที่ท่านบอกให้พวกเราทราบนี้ก็มีภาษาทหารอีกเหมือนกันโดยเรียกว่า “คำสั่ง”
 
การออกคำสั่งของผู้บังคับบัญชานั้น โดยทั่วไปมักสั้น ๆ กะทัดรัดครอบคลุมเนื้อหาที่สำคัญในหลัก “4W-H” คือ “WHO WHAT WHEN WHERE - HOW” ใคร ทำอะไร เมื่อใด ที่ไหน และอย่างไร
 
หลักการข้อนี้คุณจะนำไปใช้บ้างก็ดีเวลาจะออกคำสั่ง เพราะครอบคลุมครบถ้วน ผู้ปฏิบัติจะได้ไม่ต้องงงแล้วต้องเก็บเอาไปคิดเอง ซึ่งบางครั้งก็เพี้ยนไปเป็นอย่างอื่น กลายเป็นสั่งอย่างหนึ่ง แต่เวลาทำแล้วกลับทะลึ่งไปทำเป็นอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งมีให้เห็นอยู่บ่อย ๆ
 
เรื่องของการออกคำสั่งนี้ ผมมีเรื่องเล่าจากเพื่อนข้าราชการสังกัดหน่วยงานด้านความมั่นคงแห่งหนึ่งซึ่งได้รับคำสั่งให้ไป “จัดการ” กับการชุมนุมประท้วงของราษฎรที่ได้รับความเดือดร้อนจากเขื่อนแห่งหนึ่งเอ่ยนามไปรับรองว่าคุณร้องอ๋อ…คำสั่งที่ได้รับเป็นอย่างนี้
 
“ให้ดำเนินการไปตามกฎหมายอย่าง “เด็ดขาด”แต่ “อะลุ่มอล่วย”...”
 
นี่ครับ ตัวอย่างการสั่งการของผู้บังคับบัญชาบางประเภทเล่นเอาฝ่ายเสธ.อาชีพอย่างพวกผมเปิดตำรากันไม่ถูก…
 
นับว่าเป็นบุญที่ไม่ใช่เป็นผู้บังคับบัญชาฝ่ายทหารอย่างพวกผม !!!
 
การสั่งการสั้น ๆ ของผู้บังคับบัญชานั้นมิใช่ว่าท่าน “ฉลาดแต่ขี้เกียจ” แต่เป็นเพราะท่านมีคน “ฉลาดและขยัน” อย่างพวกผม-ฝ่ายเสธ.เป็นคนทำงานในรายละเอียดให้ไงครับ.
..............................................................
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 43