อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563

ชีวิตเลือกแล้วของ"ครูดอย" แม่พิมพ์พันธุ์แท้ที่น่ายกย่อง

ชื่นชม“ครูดอย”ยอดครูพันธุ์แท้แม่พระของเด็กชาวเขา ทุ่มเทเสียสละ เหนื่อยแต่มีความสุข ลั่นย้ายได้แต่ไม่ทำเพราะสงสารเด็ก-ทิ้งพวกเขาไม่ลง คิดแง่บวกความลำบากสร้างให้ชีวิตแข็งแกร่ง เสาร์ที่ 21 ธันวาคม 2562 เวลา 10.00 น.


คนเราทุกคนเกิดมาล้วนมีเป้าหมายในชีวิต มองหาสิ่งดี ๆ สำหรับอนาคตตัวเอง...ร้อยทั้งร้อยอยากทำงานสบาย มีเงินทองร่ำรวย หากเป็นคนต่างจังหวัดมักจะคิดว่าพิกัดสร้างเนื้อสร้างตัวสร้างอนาคตก็คือเมืองหลวง(กรุงเทพฯ)เข้ามาเรียนให้จบ จบแล้วก็หางานทำ ใช้ชีวิตแบบคนเมือง บางคนทำได้แต่ส่วนใหญ่หนีไม่พ้นปากกัดตีนถีบไปวัน ๆ อย่างไรก็ตามยังมีคนอีกไม่น้อยที่มุ่งมั่นศึกษาเล่าเรียนในถิ่น-จบออกมาทำงานพัฒนาบ้านเกิด

เช่นเดียวกับ ..ชุดาพร จอมสว่าง หรือ ครูเอ๋ อายุ 28 ปี ครูโรงเรียนบ้านแม่ตาแมว หมู่ 9 ต.เจดีย์หลวง อ.แม่สรวย .เชียงราย แม่พิมพ์รุ่นใหม่ หรือครูดอยที่ไม่หลงใหลไปกับวัตถุนิยมความศิวิไลของเมืองหลวงแม้แต่น้อย ชีวิตมีแต่ความมุ่งมั่นทุ่มเทเสียสละให้กับการสอนหนังสือให้กับเด็กบนดอย ไม่สนใจเรื่องความลำบากในการเดินทางเข้าพื้นที่ ทำเพราะหัวใจครูอย่างแท้จริง



ชุดาพร บอกว่า เกิด-เติบโต และเรียนที่ จ.เชียงราย มาโดยตลอดจนเกิดความรักในแผ่นดินบ้านเกิด โดยจบจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย ปี 58 คณะคุรุศาสตร์บัณฑิต เอกคณิตศาสตร์ หลังจบไปเป็นครูอัตราจ้างที่โรงเรียนอนุบาลแม่สรวย 3 ปี หลังจากนั้นสอบเป็นพนักงานราชการ ตำแหน่งครูผู้สอนคณิตศาสตร์ สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงรายเขต 2 ได้รับการบรรจุเป็นครูที่โรงเรียนบ้านแม่ตาแมวจนถึงปัจจุบันเป็นเวลา 1 ปี 1เดือน การเดินทางมาสอนหนังสือจะขี่รถจักรยานยนต์ไป-กลับทุกวัน จากบ้านถึงโรงเรียนระยะทาง 24 กม.ปัญหาความไม่สะดวกจะเจอถนนดินลูกรังก่อนเข้าโรงเรียน 11 กม.

เส้นทางที่ใช้เป็นทางเปลี่ยว เนื่องจากไม่มีบ้านเรือนผู้คนตั้งอยู่ระหว่างทาง ต้องใช้วิธีขี่รถจักรยานยนต์ไปเป็นคู่กับเพื่อนครูอีกคนหนึ่ง ไม่ก็ชาวบ้านที่จะเข้าพื้นที่ เข้าออกพร้อม ๆ กัน ในช่วงฤดูฝนเส้นทางดังกล่าวจะลำบากมาก เนื่องจากทางลื่น และมักจะมีต้นไม้หักโค่นลงมาขวางทางเป็นประจำ หากช่วงไหนที่ฝนตกหนักมากไม่สามารถเดินทางขึ้นลงได้ก็จะใช้วิธีนอนที่ห้องสมุดของโรงเรียน บางคนมองว่าลำบากแล้วทำไมไม่ย้ายไปสอนที่อื่น เคยตอบไปว่าทำเรื่องย้ายได้แต่ไม่เคยคิดทำ เพราะสงสารเด็ก ๆ ทิ้งพวกเขาไม่ลง คิดในแง่บวกความลำบากที่เจอมันช่วยสร้างความแข็งแกร่งให้กับชีวิตเราดีกว่า ที่สำคัญเด็กเหล่านี้หากไม่มีความรู้อนาคตเขาจะลำบากแค่ไหน





ครูเอ๋ บอกต่อว่า เด็กที่นี่เขาต้องการครู อีกทั้งครูที่มีก็ไม่เพียงพอ ทุกวันนี้ต้องสอนรวมวิชา แต่ก็มีความสุข-สนุก เพราะเด็ก ๆ เรียนเก่ง และไม่ดื้อ ครูทุกคนต่างสั่งสอนลูกศิษย์ รักพวกเขาเหมือนลูกหลานตัวเอง ครูทุกคนเหนื่อย-ลำบาก แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความสุข เหนื่อยกายแต่สุขใจที่ได้ทำหน้าที่ตามที่ปณิธานเอาไว้ ที่สำคัญครูทุกคนที่นี่ต่างมีความผูกพันกับชาวบ้าน เนื่องจากเวลาหมู่บ้านจัดกิจกรรมต่าง ๆ ครูของโรงเรียนก็เข้าไปร่วมทำกิจกรรมด้วยทุกครั้ง

จักริน เมืองใจหล้า ผอ.โรงเรียนฯ บอกว่า บ้านแม่ตาแมวมีประชาชนอาศัยอยู่ 69 หลังคาเรือน มีประชากร 285 คน ทั้งหมู่บ้านเป็นกลุ่มชาติพันธ์อาข่า ที่โรงเรียนมีเด็กนักเรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึง ประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 25 คน มีบุคลากรครู-ธุรการ- นักการ ผู้อำนวยการ รวม 6 คน ภายในโรงเรียนมีบ้านพักครูไม่เพียงพอ ซึ่งหมู่บ้านแห่งนี้ไม่มีไฟฟ้าใช้ แต่ที่โรงเรียนใช้ไฟฟ้าจากพลังงานโซล่าเซล ส่วนในหมู่บ้านใช้ไฟฟ้าพลังน้ำ มีการเปิด-ปิดเป็นเวลา เส้นทางสัญจรจะมีความลำบากพอสมควร ขอยกย่องครูที่มาทำหน้าที่สอนที่โรงเรียนแห่งนี้ทุกคนมีความอดทนเสียสละอุทิศตน และความตั้งใจสูงมาก



น่ายกย่องจริง กับการเลือกการดำเนินชีวิตของครูที่นี่...เขาเลือกในสิ่งที่ลำบาก-เลือกที่จะสร้างความสุขในชีวิตอาชีพครู-เลือกเพื่ออนาคตของเด็ก ๆ-เลือกใช้ชีวิตอยู่บนความพอเพียงไม่ฟุ้งเฟ้อ...นี่แหละแม่พิมพ์ของชาติ.
.........................................
คอลัมน์ คนดีของสังคม
โดย เหยี่ยวขาว
ข้อมูล-ภาพ โดย ณัฐวุฒิ รัศมีจันทร์เดลินิวส์ออนไลน์.เชียงราย




คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    97%
  • ไม่เห็นด้วย
    3%