อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 15 กันยายน 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 15 กันยายน 2562

ดาบนั้นคืนสนอง ตอนที่ 4

ผมนั่งข้างๆพี่เสริฐ เฝ้ามองพฤติกรรมของแกด้วยความไม่สบายใจและกังวลใจเป็นอย่างยิ่ง... จันทร์ที่ 9 กันยายน 2562 เวลา 11.00 น.


การดื่มกินเริ่มสนุกสนานมากขึ้นตามลำดับตามปริมาณของเครื่องดื่มประเภทแอลกอฮอล์ ที่พร่องลงไปอย่างรวดเร็ว ครับ...เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน หากได้ไอ้น้ำพรรค์อย่างว่าเข้าไปก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเหนื่อยกันอีกต่อไป ยิ่งในหมู่พี่น้องเพื่อนฝูงอย่างนี้ พันแก้วมิเมามาย…

4 ทุ่มกว่า ภายใต้การนำของพี่เสริฐ พวกเราเฮโลกันไปต่อที่บาร์แห่งเดียวของเมืองกระบี่ เมื่อเกือบ 20 ปีก่อนโน้น คณะของเราร่วม 10 คนดูเหมือนจะเป็นนักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่ที่สุดของบาร์ในคืนนั้น สภาพของบาร์แห่งนี้ บอกแล้วคุณคงไม่เชื่อว่า พื้นดินเป็นดินเหนียวอัดแน่น ดินจริงๆครับผมแคะออกมาปั้นวัวปั้นควายให้น้องหนูมีเบอร์ซะคนละตั้งหลายตัว ส่วนฝาผนังบาร์น่ะหรือ ก็ทำด้วยไม้รวกขัดแตะ เวลารถในถนนวิ่งผ่านมา ไฟหน้ารถจะส่องแสงลอดเข้ามาตามรอยห่างของไม้รวก ดูเป็นศิลปะดีกว่าสปอตไลท์ตามเธคสมัยนั้นเสียอีก แก้วเหล้าแก้วเบียร์ ก็แก้วก้นจีบแบบที่สมัยก่อนใช้ใส่โอเลี้ยงนั่นแหละ ตกยังไงยังไงก็ไม่มีวันแตก

ยามไร้เด็ดดอกหญ้าแซมผม....พวกเรายังคงสนุกกันเต็มที่ ใครร้อนนักเพราะไม่มีแอร์ ไม่มีแม้แต่พัดลมก็ใช้วิธีถอดเสื้อออกแล้วพาดไว้บนพนักเก้าอี้ของใครของมันนั่นแหละ แต่เวลาจะออกไปเต้นบนฟลอร์ดินเหนียวอัดแน่นก็ขอความกรุณาใส่เสื้อเสียหน่อยกันอุจาด ก็โอเคแล้ว…

พี่เสริฐของเราสลัดคราบว่าที่นักเรียนเสนาธิการแล้วสนุกเต็มที่ จนพวกเราแปลกใจ



คณะนายทหารจากแดนไกล-แขกวีไอพีของชาวกระบี่ โซซัดเซกลับมาที่โรงแรมที่นอกเมือง แล้วนั่งฟาดเหล้าต่อกันอีกในล็อบบี้จนถึงประมาณตี 1 ของวันใหม่ กระทั่งจำเป็นต้องยุติเรื่องราวทั้งปวง เพราะกินเหล้าจนหมดโรงแรมแล้ว เถ้าแก่และบ๋อยก็แอบหนีไปนอนเสียตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ แต่ไม่ต้องห่วงว่าจะต้องจบแบบหนังขาดให้เสียอารมณ์สำหรับคืนแรกอันเป็นปฐมฤกษ์ เพราะเหตุว่า นานทีปีหน จะมีนายทหารหนุ่มจากแดนไกลมาเยี่ยมเยียนกระบี่ซึ่งไม่มีหน่วยทหารตั้งอยู่สักหน่วยหนึ่ง

ช่วงนั้น ข่าวคราวของทหารไทยทั้งในสมรภูมิเวียดนามและสนามรบในประเทศทั้งภาคเหนือภาคอีสานกำลังเป็นที่สนใจของคนไทยทั้งประเทศ ซึ่งมีทั้งข่าวเกี่ยวกับความห้าวหาญและความสำเร็จในการรบ รวมทั้งข่าวเศร้าจากการบาดเจ็บล้มตาย ก่อให้เกิดความห่วงใยไปทั่ว สาวๆ ในบาร์ก็จึงตามมาปลอบใจกันคนละคน ทำหน้าที่คอยเอาอกเอาใจรินเหล้าให้บ้าง ตักกับแกล้มให้บ้าง รวมทั้งชวนคุยสารพัดเรื่อง

สำหรับตัวผมเองนั้น ขอสาบานต่อหน้าเตาไฟว่า ไม่มีจริงๆครับ...ไม่มีจริงๆ ไม่เหมือนพี่เสริฐ ไม่เหมือนพี่น้องร่วมคณะคนอื่นๆ ไม่เหมือนเพื่อนร่วมรุ่นไม่รักดีอีกสองคนนั่น ผมกินแต่เหล้าเติมโซดาเยอะๆพอไม่ให้เสียกิริยากับกับแกล้มครับ เรื่องอื่นๆไม่เอาจริงๆ.....สาบานได้

(ผมไม่น่าอุตริเขียนเรื่องนี้เลยจริงๆ ต่อให้หมดอายุความ 20 ปีแล้วก็เถอะ พับผ่า…เฮ้อ หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ)

ผมนั่งข้างๆ พี่เสริฐ เฝ้ามองพฤติกรรมของแกด้วยความไม่สบายใจและกังวลใจเป็นอย่างยิ่ง ลำพังอย่างพวกผมที่เที่ยวกันจนจะเสียผู้เสียคนถึงขนาดสาวที่ไหนก็ไม่อยากเอาอนาคตมาเสี่ยงด้วย …ผมไม่เป็นห่วงหรอกครับ เอาตัวรอดได้เสมอ แต่นี่เป็นพี่เสริฐที่เรียบร้อยเป็นผ้าพับไว้ ตอนอยู่ในกองพันก่อนจะมาตรวจภูมิประเทศ พวกราไม่เคยเห็นแกกินเหล้า ไม่เคยเห็นเคล้านารี เย็นเลิกงานก็งกๆกลับบ้าน ฯลฯ ผมจึงกลัวว่าพี่เขาจะไร้เดียงสาต่อเรื่องพรรค์นี้ เดี๋ยวเกิดพลาดพลั้งขึ้นมา พี่แอ๊ดภรรยาของพี่เสริฐรู้เข้าก็จะมาต่อว่าพวกผมเอาได้ว่า...ไม่ดูแลพี่เชื้อกันมั่งเลย เสียดายที่ไว้วางใจ

ครับ....เกิดเป็นคนโสดมักจะซวยอย่างนี้แหละ ลูกใครผัวใครจะเสียคนยังไงก็ชอบโทษพวกผมอยู่เรื่อย.

...................................................................
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์ 
ขอบคุณภาพประกอบจาก Pixabay

ติดตามอ่าน "เตรียมทหารผีหลอก" ทุกตอนได้ที่นี่


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 26