อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 15 กันยายน 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 15 กันยายน 2562

ล็อบสเตอร์ตัวละ 300

อาทิตย์นี้ผมจะพาไปเที่ยวเมือง “ญาจาง” ออกเสียงว่า “ยาจาง” แม้จะเขียนเป็นภาษาอังกฤษ “ Nha Trang” ชวนให้อ่านว่า “นาตรัง” ก็ตาม เพราะเขียนแบบนี้คนเวียดนามเขาอ่านว่ายาจาง อาทิตย์ที่ 8 กันยายน 2562 เวลา 07.00 น.

  อาทิตย์นี้ผมจะพาไปเที่ยวเมือง “ญาจาง” ออกเสียงว่า “ยาจาง” แม้จะเขียนเป็นภาษาอังกฤษ “ Nha Trang” ชวนให้อ่านว่า “นาตรัง” ก็ตาม เพราะเขียนแบบนี้คนเวียดนามเขาอ่านว่ายาจาง

   ญาจางเป็นเมืองชายทะเลที่นักท่องเที่ยวทั่วโลกกำลังพูดถึง โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวจีนและรัสเซียซึ่งนิยมมาเที่ยวที่นี่กันมากเหลือเกิน ส่วนนักท่องเที่ยวไทยก็รู้จัก
ญาจางมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะตอนนี้มีโลว์คอสต์แอร์ไลน์บินตรงจากเมืองไทยไปลงที่สนามบินนานาชาติที่ไม่ใหญ่นัก “แคมรัน” (Cam Ranh) ที่อยู่เมืองข้าง ๆ ห่างจาก
ญาจางเพียง 45  นาที

   ขาไปผมต้องแวะที่โฮจิมินห์ก่อนแล้วค่อยบินต่อไปญาจาง แต่เพราะต้องคอยอยู่ในสนามบิน 2-3 ชั่วโมงก็เลยยอมจ่ายเงินเพิ่มอีกนิดหน่อยเพื่อใช้เลานจ์ของโลว์คอสต์แอร์ไลน์เจ้าดังของเวียด นาม บรรยากาศดูดีสู้เลานจ์การบินไทยไม่ได้เลย แต่สำหรับอาหารและเครื่องดื่มนั้นดีกว่าของเลานจ์การบินไทยอย่างน่าตกใจ ทั้ง ๆ ที่เป็นแค่เลานจ์ของโลว์คอสต์แอร์ไลน์ แถมพอถึงสนามบิน ยังมีรถตู้พิเศษมารับถึงที่ พอไปถึงตัวสนามบิน กระเป๋าของผมเพียงใบเดียวก็มารออยู่เรียบ ร้อยแล้ว บริการยังกับนั่งเฟิสต์คลาสของสายการบินระดับโลกกันเลยทีเดียว

   การเดินทางจากสนามบินแคมรันเข้าไปที่เมืองญาจางนั้นต้องยอมรับว่าเวียดนามเขาจัดการเดินทางไว้ค่อนข้างเป็นระเบียบเรียบร้อย มีบริการทั้งแท็กซี่มิเตอร์ที่ราคาราว 400 บาท และรถบัส  2 สายที่คิดราคาราว  70-90 บาท การเดินทางเที่ยวนี้ผมใช้บริการรถโรงแรมก็สะดวกสบายดี คนขับเอาใจและพูดคุยกับเราเป็นภาษาอังกฤษได้ดี ถนนก็เรียบนั่งสบาย

   เมื่อไปถึงเมืองญาจาง ภาพแรกที่เตะตามาเลยก็คือชายหาดของญาจางที่ทอดโค้งสวยงามราวสุดตา ไม่มีสิ่งก่อสร้างระเกะระกะให้รกลูกตา ดูเป็นระเบียบเรียบร้อย แม้ทรายจะสวยสู้ฟูก๊วกอีกเมืองชายทะเลที่มีชื่อเสียงด้านหาดทรายของเวียดนาม แต่ก็ต้องถือว่างามน่าเที่ยว น้ำทะเลก็ดูใสเห็นนักท่องเที่ยวลงไปเล่นน้ำกันแต่เช้า คนชอบดำน้ำมากันเยอะ

   โรงแรมในญาจางก็มีให้เลือกหลากหลาย ทั้งโรงแรมท้องถิ่นและเครือโรงแรมของต่างประเทศ คราวนี้ผมเลือกพักโรงแรมท้องถิ่นในระดับ 3,000 ต่อคืน ห้องพักห้องอาหารการบริการดี มองจากห้องพักเห็นชายหาดเต็ม ๆ สวยมาก ถ้าเป็นที่ภูเก็ต หรือสมุยแล้วพักระดับนี้ต้องคิดผมอย่างน้อย 6,000 บาทขึ้นไป

   ญาจางนั้นเป็นแหล่งอาหารทะเลสำคัญซึ่งหามาป้อนเมืองท่องเที่ยวเวียดนามทั่วประเทศ ดังนั้นอาหารทะเลที่นี่ไม่ใช่แค่สด แต่ยังเป็น ๆ อยู่เลย เวลาเดินเที่ยวในเมืองจะเห็นร้านซีฟู้ดเต็มเมืองไปหมด แต่ละร้านก็จะเอากุ้งหอยปูปลาใส่กะละมังเอาไว้ ให้ว่ายน้ำโชว์ลูกค้าใครอยากทานอะไรก็เลือกชี้เอาเลย อาหารทะเลนี่ถ้ายังเป็น ๆ อยู่ก็อร่อยไป 70 เปอร์เซ็นต์แล้ว แต่ถ้าใครติดน้ำจิ้มซีฟู้ดแบบไทย ๆ เอาติดมือไปด้วยก็น่าจะดี แต่ส่วนตัวผมเองชอบทานแบบเน้นรสชาติความสดหวานตามธรรม ชาติของซีฟู้ด ระยะหลัง ๆ เลยไม่ต้องพกน้ำจิ้มซีฟู้ดแบบไทยเอาไปเอง

   ท่านที่ชอบทานหอย ผมแนะนำให้ลองทานหอยให้ครบทุกแบบ ซึ่งมีให้เลือกหลากหลายมากกว่าหอยในเมืองไทยมากนัก หอยแต่ละแบบก็มีวิธีปรุงที่แตกต่างและอร่อยต่างกันออกไป เพื่อรับประกันความเป็นความสด ผมแนะนำให้เลือกชี้เอาจากกะละมังจากหน้าร้านดีกว่า จะได้มั่นใจว่ายังเป็นอยู่และขนาดถูกใจ หากไปเลือกชี้เอาจากเมนู อาจจะผิดพลาดได้

   ล็อบสเตอร์เป็นพระเอกที่เดินไปที่ไหนก็จะเห็นเต็มไปหมด แม้แต่แม่ค้าหาบเร่ข้างถนนยังย่างล็อบสเตอร์ขาย มีนักท่องเที่ยวนั่งทานกันมากพอสมควร ผมลองสอบถามดูพอรู้ราคาว่าขายล็อบสเตอร์ไซซ์โตพอสมควรตัวละ 300  บาท แล้วอดไม่ได้ที่จะต้องลองชิม เพราะในร้านซีฟู้ดริมถนนที่ขายกันตัวละ 6-700  ก็ว่าถูกมากแล้ว นี่เล่นขายกันตัวละแค่  300 บาท จะถูกไปไหน พอได้ชิมก็เลยพอเดาได้ว่าล็อบสเตอร์ข้างทางนี่คงจะเป็นล็อบสเตอร์ที่ตายแล้ว ไม่สามารถขายได้ตามร้านแล้ว แม่ค้าหาบเร่ก็เลยไปเหมาซื้อมาย่างขายถูก ๆ นั่นเอง รสชาติล็อบสเตอร์ข้างทางก็เลยไม่ 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าอยากได้ภาพสนุก ๆ เอาไว้อวดเพื่อนและได้ชื่อว่าเคยทานล็อบสเตอร์ตัวละ 300  บาทมาแล้วถือว่าคุ้มมาก ๆ ครับ.

............................................
เกษมสันต์ วีระกุล
 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 30