อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 20 สิงหาคม 2562

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 20 สิงหาคม 2562

เตรียมทหารผีหลอก ตอนจบ

ใบหน้าขาวโพลงส่วนหน้าของหัวกระโหลกตากลวงโบ๋ดำลึกจมูกที่มีแต่รู 2 ข้างเหนือฟันซี่ใหญ่ทั้งสองยิ้มเย็นเยือกให้กันและกันอย่างสะใจ... จันทร์ที่ 12 สิงหาคม 2562 เวลา 11.00 น.


เย็นวันอาทิตย์ถัดมา….

นักเรียนโรงค่อย ๆ ทยอยกันเดินทางกลับเข้าโรงเรียนก่อน 6 โมงเย็นอันเป็นเวลาตรวจยอดนับจำนวน ไอ้รินทร์ซึ่งไม่ได้ออกไปไหนนอนเฝ้าโรงทั้งเสาร์อาทิตย์ยืนอยู่ในแถว ครั้นเมื่อเห็นอีนองหิ้วของสองมืพะรุงพะรังจึงเอื้อมมือไปกะว่าจะช่วยแบ่งเบาภาระ แต่อีนองกลับทำท่าปฏิเสธลุกลี้ลุกลนและจริงจังจนเกิดกว่าเหตุ ไอ้รินทร์จึงไม่สนใจ แต่ด้วยสัญชาตญาณอะไรบางอย่าง ไอ้รินทร์คอยแอบจับตามองความเคลื่อนไหวของอีนองเป็นพิเศษ จนสามารถจับความผิดปกติได้เมื่อตรวจยอดเสร็จเลิกแถวแล้วอีนองก็ตรงไปส่งถุงย่อมๆใบหนึ่งที่ใส่ของอยู่จนตุงให้กับไอ้เหลน ซึ่งแง้มดูอย่างระมัดระวังแล้วทำท่ายิ้มย่องผ่องใส แต่เมื่อหันมาเห็นไอ้รินทร์เฝ้าชำเลืองมองดูอยู่ก็รีบปิดปากถุง แล้วพากันเดินซุบซิบจากไปโดยมีไอ้ไหวเดินมาสมทบ

สัญชาตญาณระวังภัยเตือนให้ไอ้รินทร์ระมัดระวังตัวเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า !

ก่อนสวดมนต์เข้านอนคืนนั้นไอ้รินทร์แอบรื้อของในถังขยะหน้าโรงนอนออกมาดูทีละชิ้นๆจนกระทั่งค้นพบสิ่งที่ต้องการ...

ถุงกระดาษสีน้ำตาลแบบที่ร้านค้าใช้ใส่ของให้ลูกค้า ไอ้รินทร์ดึงถุงยับยู่ยี่ออกมาด้วยหน้าตาที่สมหวัง แล้วอ่านข้อความโฆษณาข้างถุงกระดาษใบที่จำได้แม่นยำว่าเป็นใบเดียวกับที่อีนองส่งให้ไอ้เหลนเมื่อเย็นนี้

“ร้านผดุงชีพ สะพานเสี้ยว ขายของเด็กเล่น”

ไอ้รินทร์ขยุ้มถุงกระดาษใบนั้นแล้วเขวี้ยงลงถังตามเดิม คิ้วที่ขมวดเพราะใช้ความคิดอย่างหนักคลายตัวลง มันพยักหน้าแล้วยิ้มกับตัวเอง ไอ้รินทร์เข้าใจทันทีว่าของลึกลับที่ไอ้เหลน-ไอ้ไหวให้อีนองซื้อมาให้นั้นคืออะไร-ซื้อมาทำไมและเกมที่มันจะเจอจากไอ้คู่ซี้ทั้งสองนี้คืออะไร...

ไอ้รินทร์เดินขึ้นโรงนอนพร้อมเสียงผิวปากสบายอารมณ์



คืนนั้นดึกมากแล้ว บรรยากาศโรงนอนที่พัก นักเรียนกว่า 40 ชีวิตนอนหลับเรียงกันไปบนเตียงสองชั้นนั้นเงียบสงัด พัดลมเพดานอันเก่าส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขับไล่ความอบอ้าว นานๆก็มีเสียงใครบางคนขยับตัวออดแอดบนเตียงเสียครั้งหนึ่ง เสียงหมาหอนมาอีกแล้ว ไม่งั้นไม่ใช่เรื่องผี

ประตูห้องนอนเปิดออกช้าๆอย่างเกรงใจประตูมุ้งลวดเปิดตามออกมา แล้วร่างสูงโย่งก็ค่อยๆลอยผ่านประตูเข้ามาหนึ่งร่าง...สองร่าง ถึงกับเป็นสองร่าง !

ต้องใช้คำว่า”ลอย” จริงๆนั่นแหละ เพราะหากจังหวะนี้ถ้าบังเอิญมีใครสักคนหนึ่งตื่นขึ้นมาแน่นอนมันผู้นั้นจะต้องรีบหลับตาเพื่อให้พ้นภาพน่ากลัวชวนขนหัวลุกเบื้องหน้า

การเคลื่อนตัวแบบถึงบทบาทของร่างสูงโย่งสองร่างในผ้าคลุมสีขาวทำให้ดูราวกับลอยผ่านเข้ามาอย่างเชื่องช้าแล้วมาหยุดที่เตียงไอ้รินทร์ มุ้งค่อยๆถูกตลบขึ้นสูง ทั้งสองร่างหยุดชะงักสบตากันแวบหนึ่งแล้วมือข้างหนึ่งก็โผล่พ้นผ้าคลุมสีขาวออกมาเอื้อมไปยังลำคอไอ้รินทร์ที่ยังคงนอนไม่รู้ไม่ชี้อยู่

ใบหน้าขาวโพลงส่วนหน้าของหัวกระโหลกตากลวงโบ๋ดำลึกจมูกที่มีแต่รู 2 ข้างเหนือฟันซี่ใหญ่ทั้งสองยิ้มเย็นเยือกให้กันและกันอย่างสะใจ

“ไอ้รินทร์ตื่นเถิด....ไอ้รินทร์ตื่นเถิด....มาเข้าเวร....มาเข้าเวร” เสียงเย็นเยียบในระบบประสานเสียงและต้องพูดเสียงยานๆสองครั้งตามประเพณีหนังผีไทยดังขึ้นเบาๆ ผีทั้งสองหันมายิ้มให้กันอย่างสมใจทั้งๆที่มองกันไม่เห็นเพราะหน้ากากบังอยู่แล้วเพิ่มแรงเขย่าขึ้น ไอ้รินทร์เอื้อมมือมาปัดพร้อมกับเสียงบ่นพึมพำคล้ายคนละเมอ ผีทั้งสองยิ่งสนุกใหญ่เพิ่มแรงเขย่าตัวให้มากขึ้น...ได้ผล

ไอ้รินทร์ค่อยๆพลิกตัวกลับมาช้าๆ ในความมืด ผีทั้งสองสบตากันอีกครั้ง พยายามกลั้นเสียงหัวเราะไม่ให้ระเบิดออกมาก่อนเวลาอันควร แต่แล้วเมื่อร่างที่ทั้งสองเข้าใจว่าเป็นไอ้รินทร์หันมาเต็มที่ ผีทั้งสองก็ร้องขึ้นมาสุดเสียงพร้อมๆกันก่อนจะเซถอยหลังจนล้มลงก้นกระแทกพื้น

“ช่วยด้วยผีหลอก...ช่วยด้วยผีหลอก” ผีสิ้นลายทั้งสองร้องเรียกหาความช่วยเหลือ

ร่างที่นอนอยู่บนเตียงไอ้รินทร์ค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ ตัวแข็งเหมือนผีดิบที่เคยเห็นในหนัง...

ใบหน้าสวมหน้ากากผีสีขาวจากร้านผดุงชีพ สะพานเสี้ยว เช่นเดียวกัน !

.............................................................
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์


ติดตามอ่าน "เตรียมทหารผีหลอก" ทุกตอนได้ที่นี่

 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 29