อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 22 กรกฎาคม 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 22 กรกฎาคม 2562

นักสืบหนุ่มถูกส่งมาช่วยงาน ปิดคดีฉับไวก่อนกลับสน.เดิม

สัปดาห์นี้ผู้กองหนุ่มถูกส่งมาช่วยงานต่างพื้นที่ โชว์ฝีมือปิดคดีฆาตกรรมได้รวดเร็ว ขอบคุณนักสืบประทวนผู้มากประสบการณ์ ก่อนยกมืออำลาเพื่อนกลับสังกัดเดิม แล้วพบกันใหม่ที่สน.อื่น พุธที่ 26 มิถุนายน 2562 เวลา 14.00 น.


นักสืบหนุ่มถูกส่งมาดูงานที่สน.ไกลปืนเที่ยงสุดขอบกรุงเทพพระมหานคร เขาเจอกับเพื่อนร่วมรุ่นที่มาทำงานในสน.นี้ มันเป็นเหตุใหญ่ทะเลาะวิวาทนำไปสู่ “การฆาตกรรม” ฝูงนักข่าวจำนวนมากเกาะติดสน.แห่งนี้

เขาทักทายเพื่อนร่วมรุ่นนักสืบประจำโรงพัก แลกเปลี่ยนข้อมูลกัน

นายสั่งงานแหลกเลย”

เหนื่อยหน่อยดิ” นักสืบหนุ่มถามเพื่อนที่พยักหน้าว่าแทบจะไม่ได้นอนมา 2 คืนแล้ว ที่อยู่รอดได้ก็เพราะบุหรี่กับกาแฟ ข้าวแทบกินไม่ลงเพราะมัวแต่ทำงาน

ช่วยกันจับคนร้ายหน่อย” เพื่อนบอกนักสืบหนุ่ม เขาพยักหน้าเห็นด้วย ยิ่งจับได้ไว งานก็คงจะลดไปบ้าง



นักสืบหนุ่มนั่งอ่านรายละเอียดคดีทั้งหมด คิดถึงความเป็นไปได้ทั้งมวลตามที่ได้รับการสอนสั่งและประสบการณ์ในการทำงาน เขาประสานงานกับเหล่า “นักสืบประทวน” ในโรงพัก นักสืบเหล่านี้คือผู้ปฏิบัติงานตัวจริง หลับตาก็รู้ทุกซอกทุกมุมในพื้นที่

นักสืบประทวนพานักสืบหนุ่มลงพื้นที่ พบเจอพยานมากมาย ฟังกันจนเบื่อ เขียนสร้างสมมุติฐานทุกอย่าง ไล่เรียงความเป็นไปได้ทั้งหมด ตรวจสอบกับพยานหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ และตอบคำถามนายจนแทบจะเบื่ออย่างยิ่ง แต่ก็ต้องทำ...

ตลอดทั้ง 3 วันมานี้สื่อมวลชนไม่เคยลด หลายคนเกาะติดเรื่องราว นักสืบหนุ่มนั่งกินข้าวที่ร้าน ป้าขายกับข้าวดีใจที่สื่อฯ มากันเยอะ “ถ้าเป็นวันอื่น ๆ ไม่ต้องหุงข้าวมากขนาดนี้ นี่สื่อฯ มากิน ขายดีหน่อย บ่ายสองแล้วยังขายได้ ถ้าเมื่อก่อนบ่ายโมงก็จบแล้ว”

นักสืบหนุ่มนั่งมองนักข่าว แต่ละคนทำงานกันอย่างเต็มที่ พวกเขาเกาะกลุ่มแบ่งกลุ่มกันอย่างชัดเจน รอคอยข่าว ขณะที่บางคนนักสืบหนุ่มรู้จักเดินมาหา เพื่อขอข้อมูลไปประกอบข่าว



นาย ๆ เดินทางมาให้สัมภาษณ์ นักข่าวรุมล้อม การสัมภาษณ์ยาวนาน นายพูดไป แล้วก็ไปถามความคืบหน้าจากนักสืบในห้องประชุมต่อ ฝูงนักข่าวถ่ายรูปเล่นหน้าโรงพัก ในยุคนี้ทุกคนมีตัวตน ทุกคนย่อมแสดงออกได้อย่างเต็มที่ตามเทคโนโลยีการสื่อสาร ช่างภาพถ่ายรูปให้กับนักข่าวสาว ๆ มองแล้วเพลินตาอย่างยิ่ง แต่คดีนี้ยังจับคนร้ายไม่ได้ นายไล่บี้ โรงพักทำงาน นักสืบหนุ่มที่ถูกส่งมาช่วยรายงานนาย “ผมว่าใกล้แล้วนะครับ”

วงจรปิดถูกนำมาดู สายข่าวในพื้นที่ถูกนำมาสอบ จวบจนรู้ตัวว่าคนร้ายคือใคร สืบรวบรวมข้อมูล พนักงานสอบสวนดำเนินการออกหมายจับตามหลักฐาน เมื่อไล่เรียงทุกอย่างได้ ก็นำไปสู่การไล่ล่า ไม่ใช่แบบในหนังฝรั่งบู๊

นักสืบลงพื้นที่พบเจอครอบครัว “เดี๋ยวมันก็มามอบตัวเอง ให้ไปตั้งหลักสักพัก” พ่อวายร้ายกล่าว

ม่ได้!” นักสืบประทวนอาวุโสขึ้นเสียง “เจอก็ต้องจับ บอกให้มาไวไว”

นักสืบไม่รอโจรมอบตัว ทุกอย่างพร้อมก็จับ นักสืบหนุ่มประสานงานความเป็นไปได้ในการคิดหลบหนี เขาจำลองว่าเขาเป็นคนร้ายจะไปไหน สอบปากคำผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด

มันหนีไปบ้านเด็ก มันไม่กล้าบอกเมีย นักสืบหนุ่มตรวจประวัติวายร้ายอีกครั้ง ก่อนโทรศัพท์ประสานงานกับสืบต่างจังหวัด “รบกวนหน่อยพี่” เขาบอก ไม่นาน เพียง 1 วัน วายร้ายที่เคยทำงานเป็นนิ้วตำรวจในโรงพักต่างจังหวัดก็ติดต่อขอมอบตัวกับตำรวจ ถูกพาตัวมาที่โรงพัก นักสืบหนุ่มรอรับพร้อมสืบโรงพัก ถึงตรงนี้นักข่าวที่เกาะติดรอทำข่าว มีไม่กี่คน แต่พวกเขามีแหล่งข่าวชั้นเยี่ยมทำให้ภาพข่าวปรากฏในโลกออนไลน์ก่อนใครอื่น



วายร้ายถูกสอบปากคำ ไม่นานก็รับสารภาพหมดเปลือก เหล่านาย ๆ ดีใจแต่ไม่ขอแถลงข่าว ไม่ขอทำแผน “เดี๋ยวมันตายจะเรื่องใหญ่” นักสืบหนุ่มกับเพื่อนและสืบโรงพักปิดงาน ฉลองกันเล็กน้อย ตอนเช้านักข่าวมาทำข่าวส่งวายร้ายไปฝากขังที่ศาล คดีปิดลง

นักสืบหนุ่มนั่งกินข้าวที่ร้านอาหาร แม่ค้าบ่น “ต่อไปก็คงเงียบไม่มีพวกนักข่าวมากินอีกแล้ว”

สื่อมวลชนสักคนยกมืออำลากันก่อนออกจากโรงพัก “พบกันใหม่ที่สน.อื่น...เจอกันอีกทีเมื่อมีงานใหญ่” เขาประทับใจคำพูดนี้

เดินไปลาเพื่อน งานจบนักสืบหนุ่มก็กลับไปรายงานนาย ขอบคุณนักสืบประทวนผู้มากความรู้ประสบการณ์ ทำงานนี้ได้อะไรดี ๆ เยอะ

พบกันใหม่ที่สน.อื่น” เขาบอกเพื่อนซึ่งยิ้มให้

ขณะจะกลับ นักสืบประทวนอาวุโสก็เดินมาหา “ผู้กอง...จนกว่าเราจะพบกันใหม่” นักสืบประทวนตบบ่านักสืบหนุ่ม แล้วเดินจากไป สื่อมวลชนอำลา ผู้ต้องหาจากไป นักสืบหนุ่มสตาร์ทรถ ยกมือลาเพื่อนแล้วขับรถออกจากโรงพักไป ไม่นานก็คงมีงานเข้ามา...พบกันใหม่ที่สน.อื่น
..................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ” 
ขอบคุณภาพประกอบบางส่วนจาก : Pixabay


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%