อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 4 กรกฎาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 4 กรกฎาคม 2563

ลุงพิการได้รับช่วยเหลือแล้ว 'ถูกอุ้มทิ้ง'หนสองใต้สะพาน

สัปดาห์นี้เปิดเรื่องราวสุดหดหู่ “ลุงประชิด” วัย 65 ปีไร้บัตรประชาชน ร่างกายพิการเดินไม่ได้ ถูกอุ้มมาทิ้งหนที่สองไว้ที่ใต้สะพานเจษฎาบดินทร์ จ.นนทบุรี ซ้ำปล่อยให้อดข้าวอดน้ำ ล่าสุดนายอำเภอลงพื้นที่ช่วยเหลือแล้ว อาทิตย์ที่ 23 มิถุนายน 2562 เวลา 08.00 น.


เป็นเรื่องราวที่ถูกแชร์บนโลกออนไลน์อย่างกว้างขวาง สำหรับ “คุณลุงประชิด” วัย 65 ปี ที่ดูเหมือนว่าชีวิตนี้ช่างไร้ค่าขนาดนี้เลยหรืออย่างไร หลังถูกญาตินำมาทิ้งไว้ใต้สะพานข้ามแม่น้ำ เจษฎาบดินทร์ จ.นนทบุรี แล้วทำไมญาติถึงนำมาทิ้ง? ทั้ง ๆ ที่คุณลุงก็มีชีวิต มีจิตใจ แต่กลับต้องมานอนข้างถนนแบบนี้

โดยเรื่องนี้เปิดเผยจาก “ปรเมศร์ มีสมภพ” เจ้าหน้าที่ธุรการ สำนักงานปลัดบัญชีทหารอากาศ หนุ่มข้าราชการใจกุศล โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กไว้ว่า “ภาพแรกที่ผมเห็นคุณลุงท่านนี้นอนคุดคู้บนเสื่อ มีเสื้อผ้าเก่า ๆ แทนหมอน จึงเข้าไปสอบถามได้ความว่า...คุณลุงชื่อประชิด มีอาการพิการขาทั้ง 2 ข้าง ไม่สามารถใช้การได้ เวลาจะขยับตัวไปไหนต้องใช้มือทั้ง 2 ข้างยันพื้น และมีอาการป่วย หลง ๆ ลืม ๆ



จากที่คุณลุงประชิด ได้เล่าให้ฟังนั้น ไม่มีภรรยาและไม่มีลูก แต่ก่อนเป็นช่างซ่อมติดตั้งแอร์บ้าน แต่จู่ ๆ ขาทั้ง 2 ข้างกลับไม่มีเรี่ยวแรง จึงขอลาออกจากงานมาเช่าห้องพักละแวกวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร บางศรีเมือง จ.นนทบุรี แต่เนื่องจากไม่มีเงินจ่ายค่าห้อง และหวังพึ่งพาญาติที่อาศัยอยู่ไม่ไกลกันนัก แต่กลับถูกนำมาทิ้งไว้ที่ใต้สะพานเจษฎาบดินทร์ เมื่อวันที่ 29 ส.ค. 61

ขณะนั้นพลเมืองดี ฉัตรชัย เอมธุวัช” อายุ 30 ปี เจ้าหน้าที่ดูแลหมวดบำรุงทางหลวงราชพฤกษ์ ผู้พบคุณลุงเป็นคนแรก และที่สำคัญเห็นคนนำคุณลุงมาปล่อยทิ้งเอาไว้ที่ใต้สะพานแห่งนี้ขณะที่กำลังจะปิดพื้นที่ จึงได้ประสานตำรวจสภ.บางศรีเมือง นำส่งสถานสงเคาะห์ แต่ในระหว่างนั้นมีชายวัยกลางคนได้ขับรถจักรยานยนต์มาแสดงตัวอ้างว่าเป็นญาติรับตัวคุณลุงกลับไปอยู่ด้วย ซึ่งหลังจากนั้นก็ไม่เห็นคุณลุงอีกเลย



กระทั่งเวลาผ่านไปจะครบปี เมื่อ 6-7 วันที่ผ่านมา พลเมืองดีรายเดิมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เพราะได้พบคุณลุงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นอนอยู่ที่ใต้สะพานข้ามแม่น้ำและไม่มีใครมารับ ในทุกวันเขาจึงต้องทำหน้าที่หาข้าว หาน้ำ มาให้คุณลุงได้ เนื่องจากคุณลุงไม่เดินไปไหนไม่ได้ เวลาจะขับถ่ายทำให้เลอะกางเกงเต็มไปหมด พึ่งพาตัวเองไม่ได้ หรือบางครั้งนอนทับปัสสาวะตัวเอง ทำให้ร่างกายมีกลิ่นเหม็นเนื้อตัวสกปรก

คุณลุงไม่มีบัตรประจำตัวประชาชน จึงไม่ได้รับเบี้ยยังชีพ และไม่ได้รับเงินผู้พิการ ไม่มีสิทธิ์การรักษาที่ไหน และไม่ได้รับสิทธิ์ใด ๆ จากหน่วยงาน บอกเพียงว่า...ฉันอยู่ที่ซอยวัดจันทร์ เขตบางคอแหลม แถวถนนตกเป็นบ้านแม่ ตอนนี้บ้านไม่มีใครอยู่ เนื่องจากคุณแม่เสียชีวิตไปแล้วละไม่ได้ทานข้าวมา 2-3 วัน



“ปรเมศร์ มีสมภพ” เจ้าหน้าที่ธุรการ สำนักงานปลัดบัญชีทหารอากาศ บอกด้วยว่า...

“...ขอร้องเถอะครับ คุณลุงเขามีชีวิต มีจิตใจ ต่อให้คุณลุงเป็นคนที่ดื้อหรือไม่เชื่อฟัง เขาก็เป็นคน ๆ หนึ่งที่มีลมหายใจ ทำไมถึงเอามาทิ้งแบบนี้ เบื้องต้นคุณลุงหิวข้าวมาก จึงได้ซื้อข้าวให้กินประทังชีวิต และได้ให้เงินกับทางพลเมืองดีไปจำนวนหนึ่ง เพื่อเอาไว้ใช้ดูแลซื้อข้าวให้คุณลุง และขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นพลเมืองดีคนี้ ผู้ที่ดูแลสะพานข้ามแม่น้ำที่ช่วยดูแลให้การช่วยเหลือคุณลุงตามกำลังที่พอจะช่วยเพื่อนมนุษย์ได้”

นายปรเมศร์ ให้ข้อมูลเพิ่มว่า หลังจากลงพื้นที่ให้ความช่วยเหลือเบื้องต้นแก่คุณลุง จึงให้ทีมงานลงพื้นที่ถนนตก เพื่อตามหาบ้านหลังดังกล่าว ตามที่คุณลุงได้แจ้งไว้ว่าเป็นบ้านคุณแม่ แต่ทางทีมงานหาไม่พบ และเมื่อสอบถามข้อมูลจากชาวบ้าน ก็ไม่มีใครรู้จักคุณลุง



ความคืบหน้าล่าสุด...ชาวเน็ตได้แสดงความดีใจกับคุณลุง เพราะต่อไปนี้ไม่ต้องนอนอดข้าว อดน้ำ อีกต่อไปแล้ว ทางหน่วยงานราชการ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายได้ทราบเรื่อง และได้ลงพื้นที่เพื่อมาช่วยเหลือคุณลุงเป็นที่เรียบร้อย เบื้องต้นจะพาคุณลุงไปพักที่ศูนย์พักพิงชั่วคราวเพื่อตรวจโรค รักษาตัว ทำบัตรประจำตัวประชาชน และขอสิทธิ์พึ่งได้ที่คุณลุงจะได้รับ ถ้าคุณลุงดีขึ้นทางจังหวัดจะย้ายไปอยู่สถานพักพิงผู้สูงอายุต่อไป

นายไกรธวัช ทินโสม นายอำเภอเมืองนนทบุรี พร้อมหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ให้สัมภาษณ์ว่า คุณลุงยังไม่ได้รับสิทธิ์สวัสดิการจากหน่วยงานรัฐ เนื่องจากว่าไม่มีเอกสารทางราชการ ดังนั้นอันดับแรกต้องไปตรวจคัดทะเบียนราษ พร้อมกับทำบัตรประจำตัวประชาชนใหม่ จะได้ไปทำบัตรประจำตัวผู้สูงอายุ และบัตรประจำตัวผู้พิการ ทั้งนี้เบื้องต้นจากการตรวจสุขภาพไม่พบโรคเรื้อรัง พบเพียงความดันโลหิตสูง และหลังจากนี้จะนำตัวส่งที่บ้านคนไร้ที่พึ่งปากเกร็ด



เรื่องราวแสนหดหู่นี้เป็นเพียงมุมเล็ก ๆ ที่ถูกค้นพบในสังคมเท่านั้น ซึ่งทุกคนและทุกชีวิตไม่ใช่ขยะที่เวลาเราไม่ต้องการก็จะทิ้งกันง่าย ๆ อยากให้คิดสักนิดว่า...ถ้าสักวันหนึ่งมีคนทำแบบนี้กับคุณจะทำอย่างไร...?
...............................................
คอลัมน์ : นิยายชีวิตอาทิตย์สไตล์
โดย “ทวีลาภ บวกทอง” 

คลิกติดตามอ่านคอลัมน์นิยายได้ทั้งหมดที่นี่ 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%