อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 18 สิงหาคม 2562

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 18 สิงหาคม 2562

ทำงานส่งเมียเรียนจนจบ ถูกทิ้งให้เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว

สัปดาห์นี้เปิดชีวิตพ่อเลี้ยงเดี่ยว หนุ่มใจแกร่งวัย 22 ปี ขอบคุณทุกกำลังใจ ฝ่าอุปสรรคชีวิตคู่ถูกทิ้งขอเดินหน้าคิดบวกสู้เพื่อลูก ย้ำแม้จะไม่ได้กันแล้วแต่จะช่วยเหลือดูแลแม่ยายแบบนี้ต่อไป อาทิตย์ที่ 9 มิถุนายน 2562 เวลา 08.00 น.


ชีวิตของการเป็น “พ่อเลี้ยงเดี่ยว” เหมือนฟ้าจะไม่ได้กำหนดมาเพื่อให้คนเป็นพ่อได้ทำหน้าที่ให้นมลูก แต่ทุกวันนี้บ่อยครั้งที่หน้าที่นี้ได้เปลี่ยนไป คนที่ให้นมลูกกลับเป็น “เขา” ไม่ใช่ “เธอ” จากชีวิตคู่เมื่อเจอทางแยก การจมอยู่กับความเสียใจไม่ได้ทำให้อะไรขึ้น หนุ่มคนนี้จึงต้องเดินหน้าสู้เพื่อลูกวัย 11 เดือนเศษ ๆ

“นายเทพรัต ภาพันธ์” หรือ “คุณหมู” อายุ 22 ปี คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวชาว จ.พิษณุโลก ซึ่งปัจจุบันย้ายมาอาศัยอยู่ที่ จ.ระยอง แต่ชีวิตก่อนจะกลายเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว ย้อนกลับไปสมัยเรียนอยู่ชั้น ม.4หนุ่มน้อยในวันวานได้ย้ายจากจ.พิษณุโลก มาเรียนต่อที่ จ.ระยอง ตามพ่อแม่ที่มาหางานทำที่นี่ จนกระทั่งได้พบกับเพื่อนของเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งเธอคนนี้จะมานั่งรอเพื่อนที่ซ้อมเชียร์หลีดเดอร์เป็นประจำทุกวัน



ตอนนั้นผมเป็นเชียร์หลีดเดอร์ชาย จึงได้ชอบพอกันตามประสาวัยรุ่น ซึ่งพ่อแม่ของผมและแม่ฝ่ายหญิง ต่างก็รับรู้ว่าเราไปไหนมาไหนด้วยกัน ซึ่งก็อยู่ในสายตาของท่านตลอดเวลา” ความรู้สึกระหว่างเด็กหนุ่มสาวที่กำลังมีความรัก

กระทั่งเรียนชั้น ม.5 คุณหมูมีความจำเป็นต้องลาออกกลางคัน เพื่อทำงานหาเงินช่วยแม่ใช้หนี้ จึงใช้วุฒิ ม.3 สมัครงานในตำแหน่งพนักงานอัตราจ้าง คอยดูแลและตรวจสอบสินค้าในอุตสาหกรรม โดยเงินเดือนจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ก้อน เพื่อส่งเสียค่าเล่าเรียนให้แฟนสาวเดือนละ 3,000 บาท และอีกส่วนแบ่งให้พ่อแม่ใช้หนี้

ส่วนแม่ของฝ่ายหญิงชาว จ.นครพนม ที่มาหางานทำที่ จ.ระยอง เช่นกัน ก็ได้ฝากฝังว่า “ดูแลลูกสาวให้แม่หน่อยนะ ถ้าแม่เป็นอะไรไปก็ฝากดูแลน้องด้วยนะหมู” ความเป็นแม่ที่เป็นห่วงลูกสาวและเกิดความไว้ใจฝ่ายชาย จนเรียนจบชั้น ม.6 ฝ่ายหญิงจึงเรียนต่อผู้ช่วยพยาบาลที่ จ.ปทุมธานี ซึ่งค่าใช้จ่ายที่คุณหมูดูแลได้เพิ่มเป็นเดือนละ 5,000 บาท



ในระหว่างนั้นเองเรียนไปได้ราวครึ่งเทอม “แฟนผมท้องครับ...” แต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคพยายามประคับประคองและร่ำเรียนจนจบผู้ช่วยพยาบาล โดยที่พ่อแม่ฝ่ายชายและแม่ฝ่ายหญิงรับรู้มาโดยตลอด เรื่องตบเรื่องแต่งผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายได้พูดคุยกัน ซึ่งแม่ฝ่ายหญิงไม่ได้คิดว่าจะเรียกสินสอดมากมายอะไร เพราะเห็นว่าเด็กทั้งคู่รักกัน

แต่จู่ ๆ ความผิดปกติที่เข้ามาทำลายความฝันของคุณพ่อมือใหม่คนนี้ได้เกิดขึ้นในวันที่ 5 ธ.ค. 61 หลังภรรยาให้กำเนิดลูกและกำลังอยู่ระหว่างการรอสมัครงานที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง โดยในช่วง 3-4 เดือนที่ภรรยาพักฟื้นเพื่อให้มดลูกเข้าอู่ เธอได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งในเกมออนไลน์ ซึ่งทั้งคู่มักจะเล่นเกมด้วยกันตลอดเวลาด้วยการคุยผ่านแชท ทำให้คุณหมูแอบสงสัย แต่แฟนสาวของเขาก็บอกว่า “เค้ามีตัวเองแล้ว มีลูกแล้ว เค้าจะไปมีใครได้อีก”



กลายเป็นประโยคเด็ดทำให้คนเป็นคุณพ่อรายนี้เชื่ออย่างสนิทใจว่า...แม่ของลูกไม่มีทางนอกใจเขาอย่างแน่นอน แต่แล้ววันหนึ่งฝ่ายหญิงทำทีออกอุบายอ้างแม่เข้ามาเกี่ยวข้อง “เดี๋ยวเราจะพาลูกไปเที่ยวทะเลกับแม่นะ” แท้ที่จริงแล้วเธอนำลูกไปฝากไว้กับแม่ แล้วไปเปิดโรงแรม ดูหนัง กินข้าวกับผู้ชายที่เจอกันในเกมออนไลน์

ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเค้าทั้งคู่ มีอะไรหรือไม่มีอะไรกันหรอกครับ พอเค้ากลับมาที่บ้าน มีข้อความเด้งเข้ามาในมือถือให้เปลี่ยนรหัสผ่าน แฟนจะได้จับไม่ได้ ผมจึงถามแฟนผม ซึ่งเค้ายอมรับหน้าซื่อ ๆ และรีบหยิบโทรศัพท์ลบรูปทั้งหมดในวันนั้น เหมือนกับว่าการนอกกายเป็นความผิดเล็กน้อย”

คุณหมูข่มใจเลือกที่จะไม่ลงไม้ลงมือ เพียงแต่สอบถามเพื่อให้ได้ข้อเท็จจริง “มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” พักหลังภรรยาของเขาก็ยังแอบนัดพบกับชายอื่น โดยสิ่งที่เขาเสียใจมากที่สุดและไม่คิดว่าจะได้เห็นกับตาคือ...ประวัติการค้นโรงแรมและประสบการณ์การเข้าพักม่านรูด

ระหว่างนั้นหนุ่มที่กลายเป็นพ่อคนแล้วได้แต่นั่งคิดเสียใจว่า...ทำไมเราจะต้องมาพบเจอเหตุการณ์แบบนี้



ในวันที่เจ็บปวดที่สุดเป็นวันที่เขาปล่อยมือจากเธอ นั่งรถไปกรุงเทพฯ พร้อมกัน 3 คนพ่อแม่ลูก เพื่อไปส่งภรรยาสมัครงานเป็นผู้ช่วยพยาบาล แม้ตลอดทางจะไม่ได้คุยกันแต่ก็เป็นช่วงเวลาที่แสนเจ็บปวดที่สุด และทุกวันนี้คุณหมูก็ยังช่วยเหลือและดูแลแม่ของฝ่ายหญิงมาโดยตลอด

“ตลอดเวลา 5 ปีที่ผมต้องทิ้งการเรียนมาทำงาน เพื่อให้แม่ของลูกเรียนจบผู้ช่วยพยาบาล ทั้งหมดทำด้วยหัวใจที่รักมาก ๆ แต่สุดท้ายความรักของผมกับลูกที่มีให้เค้า ก็สู้คนที่เข้ามาทีหลังไม่ได้ คนที่คุยกันได้แค่ 15 วัน คนที่บอกว่าไม่คิดอะไร ก่อนทิ้งไปสัญญากันว่าจะโทรหาลูกทุกวัน แต่สุดท้ายก็ไม่เคยโทร ไม่เคยมาหา ลูกป่วยเกือบนอนโรงบาลก็ไม่เคยมาดู โดยให้เหตุผลว่ากลัวสายตาคนอื่นจะมองไม่ดี ถึงวันนี้ผ่านไป เดือนแล้ว อนาคตที่ผมอดทนทำเพื่อครอบครัว เค้าได้ใช้แล้ว เพียงแต่ไม่ได้ใช้กับผมกับลูกแค่นั้นเอง”

ทุกวันนี้เขาพูดให้กำลังใจตัวเองเสมอว่า...ผมไม่ได้หยุดเดิน ไม่ได้คิดจะมีใครใหม่ ผมก็ไม่รู้ว่าผมรอเค้ากลับมาหรือไม่ แต่ต่อให้ผมไม่ได้รัก ผมก็จะดูแลลูกและดูแลแม่ของเค้าแบบนี้ต่อไป แม้ความฝันที่ผมวางแผนไว้ว่า เมื่อเค้ามีงานแล้วผมจะเรียนต่อ มันก็คงเป็นไปไม่ได้แล้ว



ก่อนจบการสัมภาษณ์ ผู้ชายคนนี้ยังได้ฝากขอบคุณทุก ๆ คนด้วยว่า...

...ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณทุกกำลังใจจากทุก ๆ คน ที่ทั้งคอมเมนต์ หรือทักมาคุยส่วนตัว มันเป็นคำพูดคอมเมนต์ซ้ำ ๆ ที่ว่า สู้ ๆ นะคะ สู้ ๆ นะครับ ซึ่งมันมีผลต่อความรู้สึกผมมากที่จะเป็นกำลังใจให้ผมคิดบวกมากขึ้น ส่วนคนที่กำลังเจอปัญญาคล้าย ๆ ผมอยู่ ผมคงให้กำลังใจได้ไม่มาก แต่เราก็ต้องเดินหน้าต่อ ยังทำงานปกติ ยังส่งเสียลูกปกติ ผมท้อแต่ผมไม่เคยหยุดที่จะทำงาน และยังใช้ชีวิตให้เป็นปกติ นึกหน้าลูกไว้ ดูรูปลูกไว้ และนึกถึงกำลังใจที่คนรอบข้างมอบให้ครับ.
....................................................
คอลัมน์ : นิยายชีวิตอาทิตย์สไตล์
โดย “ทวีลาภ บวกทอง”


คลิกติดตามอ่านคอลัมน์นิยายได้ทั้งหมดที่นี่

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    96%
  • ไม่เห็นด้วย
    4%

บอกต่อ : 299