อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 22 พฤษภาคม 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 22 พฤษภาคม 2562

ตายยกครัว"พ่อ-แม่-ลูก" เหตุการณ์นี้ต้องโทษใคร

สัปดาห์นี้ยกอุทาหรณ์สอนใจ...สามีเป็นหนี้ ตัดสินใจใช้ปืนยิงภรรยาและลูก 2 คน ก่อนฆ่าตัวตายตาม สุดท้ายลูกคนสุดท้องรอด แล้วเด็กจะอยู่อย่างไร ทำไมโลกมนุษย์ช่างแสนโหดร้าย พุธที่ 1 พฤษภาคม 2562 เวลา 14.00 น.


“เจ้าของบ้านไปไหน”

ชายฉกรรจ์คนหนึ่งเดินไปถามข้างบ้าน คำตอบที่ได้คือ...ไม่ทราบ ไม่เห็นหน้าตั้งแต่เช้าแล้ว ชายฉกรรจ์สวมแว่นดำกันแดด พยายามมองไปในบ้าน แต่ไม่เห็นวี่แววของมนุษย์ จึงกดโทรศัพท์หา แต่ไม่มีใครรับ พยายามเงี่ยหูฟังจากหน้าบ้านว่ามีเสียงใด ๆ ดังออกจากตัวบ้านหรือไม่

ปรากฏว่าไม่มี...เขาจึงขึ้นรถกลับไป พร้อมบอกคนขับว่า “มันหายตัววะ บอกลูกพี่ด้วย ตามหนี้นี้ไม่ได้มา 3 วันแล้ว”

ทำนาบนหลังคน อาจเป็นคำที่น้อยไปกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงนี้...



ภายในบ้าน พ่อบอกให้ทุกคนเงียบที่สุด เขารู้เวลาการมาของชายฉกรรจ์ เมื่อรถขับออกไป พ่อถึงกับโล่งอก แม่ ลูกชายและลูกสาวต่างขนลุกขนชัน เขามองดูครอบครัวตัวเองแล้วอนาถใจ ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับครอบครัวเขาได้

หากไม่เพราะว่าความฝันที่เน้นย้ำว่า เขาควรจะมีกิจการของตัวเอง เขาคงไม่ทำร้านอาหารเป็นอาชีพเสริม จำได้ตอนลูกทั้งสองคนช่วยกันทำหน้าที่เด็กเสิร์ฟอาหารใต้ให้กับลูกค้าในร้าน รายได้เริ่มเพิ่มขึ้น เขาลุยทำงาน 2 แห่ง แต่หวังว่าร้านอาหารปักษ์ใต้จะรายได้ดี จนเขาลาออกจากงานประจำ ทุ่มเป็นเจ้าของกิจการให้เต็มที่

แต่แล้ว...บริษัทที่พ่อทำงานกลับเจ๊ง ต้องปลดคนออก เขาโดนไล่ออก ร้านอาหารปักษ์ใต้แม้จะไปได้ดี แต่ยังไม่ดีพอ เงินกู้สำหรับเป็นเจ้าของกิจการไม่สามารถกู้ได้ตามระบบปกติ เงื่อนไขเยอะแตกต่างจากยื่นซื้อกู้ที่พัก

เมื่อในระบบไม่ได้ ก็ต้องใช้วิธีหนี้นอกระบบ เขากู้เงินมามหาศาลเพื่อลงทุนปรับปรุงร้าน ทีแรกก็ไปได้ดี แต่สุดท้ายฟองสบู่แห่งความฝันก็แตกออกพานพบความจริงอันโหดร้าย รายได้ของร้านเริ่มไม่ดี มีคู่แข่งที่มีเงินทุนหนาพร้อมจะสยายรับรองลูกค้ามากมาย

หนี้นอกระบบมีดอกเบี้ยเป็นรายวัน เดินไปอย่างมั่นคงแสนมั่งคั่ง การมัวแต่ต้องจ่ายหนี้สุดท้ายเงินเก็บก็หมดไปอย่างช้า ๆ แบบเลือดเย็น สุดท้ายร้านอาหารปักษ์ใต้ก็ปิด ถึงวันนี้ทั้งครอบครัวหลบอยู่ในบ้าน กินอย่างลำบากมา 3 วันแล้ว

ในที่สุดพ่อก็ตัดสินใจ เมื่อรถชายฉกรรจ์ผ่านไป เขาสั่งพิซซ่ามาเลี้ยงลูก ทุกคนดีใจ เมื่อพ่อบอกว่า ได้เงินก้อนใหญ่มาเตรียมเคลียร์ปัญหาทั้งมวล

“หนูอยากเป็นเด็กเสิร์ฟให้พ่ออีก”

หนูอยากช่วยพ่อกับแม่ทำงานจะได้รวย ๆ มีเงินเก็บไปเที่ยว” คำพูดของลูกทำเอาพ่อต้องเดินออกไปปาดน้ำตา ณ วินาทีนี้เขาตัดสินใจแล้ว ตัวเองคิดตรึกตรองมากว่า 1 อาทิตย์ ทางนี้ต้องเป็นทางที่ดีสุด



ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้ในชั่วชีวิต ระหว่างที่ลูกกินอิ่ม พ่อบอกให้เปิดแอร์นอนพัก ระหว่างนั้นเขาเล่านิทานที่บอกว่า เมื่อเงินที่ได้มาจ่ายกับหนี้ที่ติดไว้หมด ก็จะเหลือเงินไปเที่ยวต่างประเทศกัน “ลูกอยากไปไหน”

“ไปญี่ปุ่น” ลูกทั้งสองคนบอก พ่อจึงเริ่มเล่าถึงเมืองโตเกียว เล่าผ่านประวัติศาสตร์ความย่อยยับของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การพลิกฟื้นของญี่ปุ่น กีฬาโอลิมปิก ความงดงามของประเทศ เมื่อเล่าไปเรื่อย ๆ ลูก ๆ และภรรยาก็หลับลง

เราจะได้ไปเที่ยวกันพร้อมหน้า 4 คน” คำพูดของพ่อปลิดปลิวให้ภรรยาและลูกทั้งสองในระหว่างกำลังก้ำกึ่งความฝันกับความจริง สุดท้ายก็หลับไป

มันเป็นผลจากยานอนหลับที่ใส่ในเป๊ปซี่ ทั้งสามคนนอนหลับ เขาตัดสินใจเอาลูกโม่ .38 ออกมา มันเป็นปืนที่เขามีไว้ป้องกันตัวนานแล้ว วันนี้ไม่ได้ใช้ป้องกันตัว แต่ใช้เพื่อ...พ่อน้ำตาไหลก่อนเอาหมอนวางทาบหัวภรรยา แล้วลั่นไก เสียงดังสนั่น แต่ไม่มีใครตื่น ภรรยาดับเป็นศพแรก ลูกสาวคือรายที่ 2 พ่อร้องไห้สะอื้นหนักกว่าเดิม ชีวิตทำไมมันเป็นแบบนี้ ศพที่สองจากไปพ่อร้องไห้ดังก้องชีวิตทำไมมันเป็นแบบนี้ ศพที่ 3 ลูกชาย เขามองลูกคนนี้แล้วเห็นร่างของตัวเองตอนเด็ก ยิงไปดับศพที่ 3 ตอนนี้เขาแทบคลั่ง จะมีใครเข้าใจชีวิตเราไหม บาปกรรมที่ก่อมาก็เพื่อสิ่งเดียว ได้ไปอยู่กันกับครอบครัวในสรวงสวรรค์ โลกมนุษย์โหดร้ายเกินไป เขาตายไปเพื่อชาติหน้าจะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้อีก

เขาเอาปืนจ่อขมับ ขณะที่กำลังจะกดลั่นไก ในเสี้ยววินาทีนั้น เพื่อนข้างบ้านโผล่มาช่วย กระสุนดังลั่น มันเฉียดขมับไปนิด กระสุนเข้ากระพุงแก้ม ร่างนอนพะงาบ เพื่อนข้างบ้านแสนดีนำตัวไปส่งโรงพยาบาล แต่พ่อทนพิษบาดแผลไม่ไหวเสียชีวิตในเวลาต่อมา ขณะกำลังจะจากโลกนี้ เขาฝันว่าครอบครัวทั้ง 4 คนได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ได้ไปญี่ปุ่น ได้ไปในที่ซึ่งอยากไป “พ่อจะไปเจอทุกคนแล้วนะ” ก่อนหมดลมหายใจไป



ลืมตาตื่นขึ้นมาไม่ได้อยู่ที่บ้าน แต่อยู่โรงพยาบาล เจ็บที่แขนขวา ทันใดก็ร้องลั่นโรงพยาบาล หมอพยาบาลรีบวิ่งมาดู พร้อมกับตำรวจ ทุกคนพะอืดพะอม ร้อยตำรวจโทขบกรามแน่น จะบอกยังไงดีกับ “ลูกคนสุดท้อง” ของครอบครัวนี้ มันเป็นความผิดพลาดของพ่อ ยิงทะลุหมอน แต่ด้วยสภาพจิตใจไม่มั่นคง มือสั่นกระสุนเลยพลาดถูกแขนลูก เขาไม่ได้เปิดหมอนดูว่าลูกตายหรือไม่ เขาลั่นไก แม้เพื่อนบ้านจะช่วย แต่สุดท้ายก็ตาย

เหลือเพียงลูกคนสุดท้องที่ดวงแข็ง ตอนเจ้าหน้าที่มูลนิธิมาดู พบว่าเด็กยังหายใจอยู่ จึงรีบช่วยเหลือท่ามกลางคำถามในใจของตำรวจ “แล้วใครจะดูแลเด็กคนนี้”

ทำไมโลกถึงโหดร้ายเพียงนี้ ทำไมเด็กคนนี้ต้องรอดชีวิตมาด้วย

“พ่อกับแม่อยู่ไหนครับ” เสียงแหบ ๆ ของเด็กปลิดออกมา ก่อนหน้านี้เขาฝันว่าได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นกันทั้งครอบครัว มาบัดนี้ใครเลยจะบอกความจริงกับเด็กคนนี้

“ตายทั้งเป็น” ยังน้อยไปสำหรับคำเปรียบเปรยนี้ ทุกคนถอนหายใจ ตำรวจลูบผมเด็กน้อย อับจนคำพูด ไม่รู้จะทำอย่างไรดีกับเหตุการณ์ตรงหน้า...เราจะต้องโทษใครในเรื่องนี้...หนี้นอกระบบ ชายฉกรรจ์ พ่อ ครอบครัว สังคม หรือโลกใบนี้.
..................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ”


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    81%
  • ไม่เห็นด้วย
    19%

บอกต่อ : 114