อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 22 พฤษภาคม 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 22 พฤษภาคม 2562

'อ.จำนงค์'ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง ความรุ่งเรืองของมหาจุฬาฯ

สัปดาห์นี้พาไปรู้จัก “ศ.(พิเศษ)จำนงค์ ทองประเสริฐ” บุคคลผู้อยู่เบื้องหลังความรุ่งเรืองของมหาจุฬาฯ “แบบอย่าง” ที่ดีให้ลูกศิษย์ เป็นวิญญูชนใช้ชีวิตตามหลักพุทธศาสนา พุธที่ 24 เมษายน 2562 เวลา 11.00 น.


เบื้องหลังความมั่นคงมั่งคั่งและยั่งยืนของ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาของคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกาย อันเป็นที่ยอมรับในแวดวงการการศึกษาทั้งไทยและนานาชาติ อันเป็นที่ยอมยอมรับทั้งองค์ความรู้และวัตรปฏิบัติของผู้จบการศึกษาจากสถาบันแห่งนี้ ปฎิเสธไม่ได้ว่าผู้มีส่วนสำคัญที่สุด เป็นหลักชัย เป็นเสาหลักให้กับสถาบันการศึกษาแห่งนี้มา ตั้งแต่ยังเป็นนักบวชจนกระทั่งลาสิกขาออกมาไม่เคยหลงอยู่ในตัวเงิน ไม่เคยหลงอยู่กับอำนาจ ไม่เคยหลงอยู่กับอามิสสินจ้างที่สถาบันการศึกษาทั้งไทยและนานาชาติต้องการซื้อตัวไปเป็นอาจารย์ ไปเป็นผู้บริหาร ด้วยเป็นคนที่มีความรู้ทั้งโลกิยะและโลกุตระประเภทครบเครื่องท่านผู้นี้คือ ศาสตราจารย์พิเศษจำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต



ผมไม่ได้ยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะเป็นอาจารย์ในมหาจุฬาฯ และเป็นที่รักของลูกศิษย์หมู่มากในมหาจุฬา อันเป็นสถาบันการศึกษาที่สร้างผมมา

ผมไม่ได้ยกย่องอาจารย์จำนงค์ ในฐานะหนึ่งเป็นอาจารย์ผู้สอนสั่งให้กระผมยืนหยัดอยู่อย่างมั่นคงในสังคมได้ทุกวันนี้

ผมไม่ได้ยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะอดีตเคยเป็นเจ้าคุณ จบการศึกษาจากต่างประเทศและเป็นเปรียญธรรม 9 ประโยค

แต่...ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะเป็น “แบบอย่าง” ที่ดีให้ลูกศิษย์ในการเป็นวิญญูชนใช้ชีวิตตามหลักแห่งพระพุทธศาสนา มีวัตรปฏิบัติเรียบง่าย มีอาจาระอ่อนน้อมถ่อมตน แบบเป็นอย่างให้กับลูกศิษย์ได้เป็นอย่างดี



ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะไม่เคยขายจิตวิญญาณ ไม่เคยขายความเป็นพุทธะในตัวตนของตัวเอง เพื่อไปสังกัดสถาบันการศึกษาอื่น ๆ อันเป็นแสดงความ “กตัญญูกตเวที” สูงสุด ต่อสถาบันที่กล่อมเกลาและผลิตตัวตนของท่านขึ้นมา ทั้งท่านยังมีจิตมุ่งมั่นตามรอยครูบาอาจารย์ที่จะสานต่อพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ผู้สถาปนามหาจุฬาฯ

ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ เพราะท่านไม่เคยมีชื่อเสียงอื้อฉาว ฝากลูกหลานเข้าทำงานในสถาบันที่ท่านรักและเทิดทูน ไม่เคยได้ยินข้อครหา กินอิฐ กินปูน กินทราย หรือมีผลประโยชน์ทับซ้อนในมหาวิทยาลัยสงฆ์ ที่ท่านมีส่วนร่วมสร้างมากับมือ

ผมยกย่องอาจารย์จำนงค์ เพราะท่านใช้ชีวิตแบบสมถะ พอเพียง เป็นแบบอย่างที่ดียิ่งนัก หากไม่นับว่ามีลูก มีเมีย อาจารย์จำนงค์ก็คือสมณะดี ๆ นี่เอง ใช้ชีวิตสมถะยิ่งกว่านักบวชบางรูป พอเพียงกว่าผู้ถือพรตบางท่าน



และที่ผมยกย่ออาจารย์จำนงค์ ยิ่งกว่าสิ่งใด ๆ เพราะ “ท่านเป็นนักสร้างคน เสกพระให้เป็นพระที่มีคุณภาพ ไม่ให้ถูกข้อครหาว่าเป็น กาฝากสังคม มีส่วนสำคัญคิด ปลูก เปลี่ยนให้มหาจุฬาฯ มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทั่วโลก มีวิทยาเขต สถาบันสมทบและศูนย์การศึกษาแผ่กระจายไปทั่วโลกมากกว่าสถาบันการศึกษาใด ๆ ที่ประเทศไทยเราพึงมี ด้วยจิตจำนงค์อันมุ่งมั่นของท่านจึงทำให้มหาจุฬาฯ มีพระอย่าง พระพรหมบัณฑิต มีพระอย่างพระราชวรมุนี, พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี, พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส, มีพระอย่างพระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต คือมีพระอย่างที่พระพุทธเจ้าต้องการ และมีพระอย่างที่สังคมไทยคาดหวัง และที่สำคัญมีแม้ตัวกระผมก็ถูกอบรมสั่งสอนได้ดี เพราะมีคนอย่างอาจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ”

ย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว อาจารย์สอนพวกเราในวิชาตรรกศาสตร์ อันเป็นวิชาพื้นฐานสอนให้มนุษย์มีเหตุและผล เพราะสิ่งนี้มีสิ่งนั้นจึงเกิดขึ้นถือว่าเป็นวิชาปราบเซียน วิชาปราบนักศึกษาที่ต้องการ “เกียรตินิยม” ยุคผมเรียนมหาจุฬาฯ อาจารย์ไม่มีเงินเดือน กินแต่รายสอนเป็นชั่วโมง ๆ ละ 300 บาท เวลาสอนธรรมเนียมปฏิบัติสำหรับอาจารย์สอนที่เป็นฆราวาส ต้องถอดรองเท้าก่อนเข้ามาสอนและเมื่อเข้ามาแล้ว ต้องยกมือไหว้ลูกศิษย์ก่อนถวายความรู้ อาจารย์บางท่านสอนเสร็จก็เลี้ยงน้ำปานะไม่คุ้มกับค่าสอน 300 บาทด้วยซ้ำ อาจารย์จำนงค์ เป็นผู้หนึ่งที่มักกระทำกับลูกศิษย์แบบนี้ ไม่เคยดุ ไม่เคยด่า และมักใช้ถ้อยคำแฝงให้คิด เช่น มีเพื่อนในห้องรูปหนึ่งถามอาจารย์จำนงค์ อาจารย์เขียนหนังสืออ่านยากมากไม่เข้าใจเลย ท่านก็ตอบนิ่ม ๆ แบบยิ้ม ๆ ว่า “ผมเขียนหนังสือให้คนฉลาดอ่าน ไม่ได้เขียนหนังสือให้คนโง่อ่าน”



หลายปีมานี้ผมไปร่วมงานสำคัญ ๆ ของมหาจุฬาฯ บ่อยครั้ง เจออาจารย์จำนงค์หลายครั้ง เข้าไปสวัสดีท่านก็ทักทายจับหัวลูบหลังด้วยใบหน้ายิ้มแย้มทุกครั้ง และทำแบบนี้กับศิษย์ที่เป็นฆราวาสทุกราย ทั้ง ๆ ที่ผมสังเกตร่างกายท่านเริ่มทรุดโทรมและอ่อนล้า แต่ท่านก็ไม่เคยทิ้ง “มหาจุฬาฯ” อันเปรียบเสมือนบ้านหลังที่สองของท่าน

วันที่ 2 พ.ค.62 ศาสตราจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต มีอายุครบ 90 ปี ผมในฐานะลูกศิษย์ ขอแสดงความรำลึกถึงคุณความดีอาจารย์ผ่านบทความฉบับนี้ ไม่อยากยกย่องอาจารย์ตอนที่ละสังขารจากโลกนี้ไปแล้ว แบบนั้นเขาเรียกว่าเขียนและอ่านให้คนโง่ฟัง.
.................................
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย “เปรียญ10” : riwpaalueng@gmail.com



คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 131