อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 20 สิงหาคม 2562

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 20 สิงหาคม 2562

ความรักที่(ไม่)สมหวัง

สัปดาห์นี้ความซับซ้อนของความรัก จะให้แง่คิดชีวิตแก่ “พันตำรวจเอก” ผู้กำกับฯ แต่ถ้าเป็นคุณจะเลือกทำอย่างไร หากความรักต้องแลกมาด้วยความตาย พุธที่ 6 มีนาคม 2562 เวลา 14.00 น.


ผู้กำกับการโรงพักสุขภาพไม่ค่อยดี อายุใกล้ถึงเวลาจะเกษียณแล้ว มันเป็นระยะเวลายาวนานสำหรับเขาที่ทำงานผ่านมาหลายปี จากความฝันตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียนนายร้อยว่าจะได้ติดยศ “พลตำรวจเอก” ชีวิตย่ำอยู่กับที่จนอายุขนาดนี้เพึ่งได้เป็น “พันตำรวจเอก” ผู้กำกับการโรงพัก ขณะที่เพื่อนร่วมรุ่นหลายนายลุ้นเป็นผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ หลายนายเป็นนายพล

ส่วนเขาเป็นนายพัน เป็นผู้กำกับการโรงพัก ความฝันที่เคยใฝ่ไม่เป็นจริงเสียแล้วในชีวิตนี้ แต่ชีวิตเป็นเรื่องของการยืนหยัดแบกรับความผิดหวัง ดังนั้นเขาจึงต้องยอมรับมันให้ได้ในที่สุด และทำงานอย่างเต็มที่ อย่างน้อยก็ได้ทำหน้าที่ตำรวจดังที่วัยเด็กเคยต้องการ

ความรู้สึกตอนสอบติดโรงเรียนนายร้อยตำรวจอันทรงเกียรติยังประทับแน่นในดวงใจ เขาจำความรู้สึกนี้ได้ ขณะออกจากโรงพยาบาล ใกล้เลข 60 ชีวิตรุมเร้าด้วยหลายโรค หมอเพึ่งสั่งให้เลิกบุหรี่อย่างเด็ดขาด และเพลากาแฟลงบ้าง หันมาออกกำลังกาย ซึ่งผู้กำกับฯ วิ่งมาหลายปี แต่ไม่เคยทิ้งบุหรี่และกาแฟ คนรักในอดีตเดินหายไปนานแล้วหลังพบว่าชีวิตคู่กับคนอื่นน่าจะดีเหมาะสมกว่า พันตำรวจเอกจึงอยู่คนเดียวเปลี่ยวเอกามานานหลายปี



วันนี้เขาแต่งเครื่องแบบเดินทางมาที่วัด เพื่อเป็นประธานงานศพให้กับลูกน้องในโรงพัก รู้สึกเวียนหัวหน้ามืด เป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว หมอบอกความดันสูง ให้ยาไปทาน และย้ำให้ดูแลตัวเอง เขามองศาลาวัด เห็นชื่อลูกน้องแล้วก็เศร้าใจ ความตายของลูกน้องรายนี้เริ่มขึ้นเมื่อวานก่อนนี้เอง

“สิบตำรวจเอก” หลงรักติดใจหญิงสาว พยายามไปติดพันหญิงสาวอย่างยิ่ง เลิกเวรก็ไปหา ก่อนเข้าเวรก็ไปหา เธอเป็นลูกแม่ค้าขายของใกล้กับแฟลตตำรวจ ตั้งปฏิญาณว่าจะครองคู่เป็นสามีภรรยา แต่ก็ไม่สำเร็จแม้ทีแรกจะรักหลงกัน แต่เพราะการกีดกันของแม่ฝ่ายหยิง เธอไม่อยากให้ลูกคบกับตำรวจชั้นประทวน หวังใจอย่างให้เป็นสัญญาบัตร หรือไม่ก็คนที่มีฐานะหน่อย ชายหนุ่มเพียรพยายามเอาชนะใจ แต่เพราะอุปสรรคคืองานอันใหญ่หลวงที่ประเดประดังเข้ามา ด้วยงานตำรวจที่มากทำให้เกิดความห่างเหินกับหญิงสาว นานเข้ามันก็จืดชืด และกลายเป็นไม่รักกันอีกแล้ว

สิบตำรวจเอกรับความจริงตรงนี้ไม่ได้ เขาพยายามง้องอนหญิงสาวแต่ก็ได้รับการปฏิเสธ เธอไม่รักเขาแล้ว แว่วว่าเธอมีคนรักใหม่ดีกว่าเดิม แต่ชายหนุ่มไม่ยินยอม “เราสองยังรักกันอยู่” เขาเชื่อแบบนั้น จนวันหนึ่งเขากำแหวนเพื่อไปขอเธอแต่งงาน หญิงสาวคนเคยรักปฏิเสธไม่มีวันรับรักนี้ได้ ชายหนุ่มเสียใจสุดขีด เขาชักปืนออกมา “เรารักเธอมากนะ” เขาพูดด้วยความจริงใจที่สุด “รักมากจนทำแบบนี้ได้”



ก่อนหน้าจะไปขอหญิงสาวแต่งงาน ชายหนุ่มรวบรวมความกล้าตั้งใจกินเบียร์จนเมามาย สติช้าและไม่ทันคิด แทนที่จะคุยกันดีๆ เขากลับบีบโดยการขอหญิงสาวแต่งงาน เมื่อเธอไม่รับรัก ก็ไม่เหลือทางเลือกอื่น เขาชักปืน หญิงสาวตกใจสุดขีด ชายหนุ่มเอามาจ่อที่แขน แล้วลั่นกระสุนกะให้ลูกปืนเฉียดผ่านเนื้อตัวเองไป

มันเป็นความเมาที่กล้าบ้าบิ่น แต่เพราะความเมาทำให้เลือดพุ่งพล่านเต็มร่าง กระสุนปืนเปิดบาดแผล มันไม่ได้เฉียดผ่านเนื้อ แต่ทะลุแขนเลือดพุ่งกระฉูด ไม่นานเขาก็สิ้นใจระหว่างทางไปโรงพยาบาล

หญิงสาวร้องไห้ แต่ไม่นานเธอก็พบความจริง สิบตำรวจเอกที่บอกว่ารักเธอมากสุดนั้น เขามีครอบครัวแต่งงานแล้ว มันกลายเป็นโลกที่เจ็บปวดสำหรับหญิงสาว เธอโกรธคนตายอย่างมาก ไม่คิดจะไปงานศพ จากน้ำตาที่ร่วงรินหัวใจสลาย บัดนี้เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนการกระทำของผู้ตายอย่างยิ่ง



ที่งานศพ ผู้กำกับการยังมีอาการหน้ามืด ส่วนตำรวจที่มา แม้จะสงสารเพื่อนร่วมงาน แต่งานศพแบบนี้ถ้าจะดื่มสักนิด เล่นไฮโลสักหน่อยก็คงจะดี ไม่น่าจะมีใครมาจับตำรวจท้องที่เล่นการพนันหรอก แต่ช่วงนี้คลิปมันเยอะ จึงแอบไปเล่นกันดีกว่า การได้เสียกินกันไปเป็นหลักพัน

ใกล้จะสวดแล้วนะครับ” ชายหนุ่มเดินมาบอกตำรวจที่ตั้งวงอย่างสนุกสนาน ทำเอาทุกคนหยุดเล่นอ้าปากค้างตื่นตะลึงไปตามๆ กัน ชายหนุ่มบอกจบก็เดินผ่านไป ทิ้งตำรวจในโรงพักตัวสั่นกันไปตามๆ กัน “เฮ้ย! นี่มันคนตายนี่หว่า นอนอยู่ในโลงแล้วมาเรียกพวกเราได้ไงวะ โดนกันแล้ววะ โดนกันแล้ว” ตำรวจในโรงพักต่างประสาทเสีย ดาบตำรวจคนขับรถผู้กำกับรีบเดินไปหานาย เขาฟาดไฮโลไปแล้ว 3 พัน จึงรีบทำตกใจก่อนใครเพื่อน เขาเดินไปหาผู้กำกับแล้วกระซิบว่า “นายครับ ผมโดนเข้าแล้ว คนตายมาหา”

ผู้กำกับฯ ที่ยังมึนหัว ส่ายหน้า “เป็นตำรวจกลัวอะไรกับผี” ลูกน้องฟังแล้วอยากจะพูดต่อ แต่อ้าปากค้างไม่พูดอันใดอีก

ผู้กำกับฯ หันไปหา เจอชายหนุ่มที่หน้าเหมือนในรูปข้างโลงศพคนตายเดินมาหา ยกมือไหว้ ผู้กำกับฯ ลุกยืน พนมมือขึ้น หน้าซีดเผือก โดนเข้าให้แล้ว กลางงานเลย “ผมขอโทษ ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องเป็นแบบนี้” ผู้กำกับฯ พูด ทำเอาชายหนุ่มชะงัก ตอนนี้พันตำรวจเอกหน้าซีดเหมือนจะเป็นลม หัวใจเต้นแรงหายใจแทบไม่ทัน จึงร่วงทรุดลงไป “เฮ้ย! พวกเรามาช่วยกันหน่อย นายเป็นลม” ดาบตำรวจเอกตะโกนก้องกลางงาน



ชายหนุ่มรีบพยุงผู้กำกับฯ ทันที ดาบตำรวจสะดุ้งขนาดเป็นผีเอ็งยังเป็นผีที่ดีเลย แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วย จนภรรยาคนตายเดินมา มองหน้าเพื่อนๆ ตำรวจ มองหน้าชายหนุ่ม แล้วจึงรู้ในเรื่องราวทั้งหมด จึงพูดว่า “นี่ฝาแฝดคนตายค่ะทุกคน นี่ทำไมไม่บอกเขา แต่ละคนหน้าซีดกันเลย” ตำรวจทุกนายโล่งใจ “นึกว่าโดนหลอกเข้าให้แล้ว มีแฝดก็ไม่บอก”

ฝ่ายผู้กำกับฯ ไม่ได้อยู่ร่วมงาน เพราะอาการแย่ ลูกน้องพากลับบ้าน เขานอนที่เตียงบนโรงพัก ใช้เวลานานก็ลืมตาตื่นขึ้น “แค่ฝาแฝดคนตายนะคะ ตัวเขาตายไปแล้วไม่มีอะไรต้องกลัวอีก” หญิงสาวลูกแม่ค้าพูดกับผู้กำกับ พันตำรวจเอกกุมมือหญิงสาวไว้แน่น “ขอโทษที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ไม่คิดว่าไอ้คนตายจะเป็นเสียแบบนี้ ลูกเมียก็มีแล้ว ไม่น่าเลย”

พี่ไม่ต้องขอโทษ เพราะไม่ได้ทำอะไรผิดเลย” หญิงสาวกุมมืออีกฝ่ายตอบก่อนกระซิบที่หูของพันตำรวจเอกว่า “ฉันรักพี่นะคะ” พันตำรวจเอกค่อยสงบอาการวิงเวียนปวดหัว อย่างน้อยเขาก็ยังมีความสุขในชีวิตได้ อย่างน้อยในชีวิตที่น่าผิดหวัง เขาก็พบรักแท้จนได้ แม้จะใช้เวลาหลายปี เขาก็พบหล่อนจนได้ สักวันเขาจะแต่งงานกับเธออย่างแน่นอน รักแท้...

เพียงแต่ต้องผ่านงานศพลูกน้องเขาไปสักพักใหญ่ๆ ก่อน...
..................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ” 
ขอบคุณภาพจาก : Pixabay


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 765