อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม 2561

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม 2561

เก็บเศษข้าวเปลือกแลกเงิน หาค่ารถเยี่ยมลูกชายในคุก

สัปดาห์นี้เกิดมาจน...ชีวิตต้องสู้ แม้จะร้อนก็ต้องทนเพราะหัวอกแม่วัย 60 ปี ขอดิ้นรนแม้ขากะเผลก ใจยังสู้เก็บเศษข้าวเปลือกประทังชีวิต ขายแลกเงินหาค่ารถเยี่ยมลูกชายป่วยจิตบกพร่องติดคุก  อาทิตย์ที่ 25 พฤศจิกายน 2561 เวลา 08.00 น.


เคยมีคำถามว่า...ใครเป็นคนออกแบบชีวิตมนุษย์ คำตอบสุดท้ายแล้วมันก็คงหนีไม่พ้น...ก็ตัวเราไง!! เป็นผู้ออกแบบ แต่สำหรับใครบางคนนั้น “เขา” หรือ “เธอ” ไม่เคยมีสิทธิ์ได้ออกแบบชีวิตตัวเอง เพราะเกิดมาก็ถูกลิขิตให้ชีวิตต้องเป็นแบบนั้น บางครั้งบางทีมันก็อดน้อยใจไม่ได้เหมือนกัน
 
การดิ้นรนของหญิงวัย 60 ปีรายหนึ่ง ในจ.สุรินทร์ ที่กำลังก้มๆ เงยๆ เดินเก็บ “ข้าวเปลือก” ที่ร่วงหล่นตามท้องทุ่งนาของชาวบ้านหลังฤดูเก็บเกี่ยว เพื่อนำเมล็ดข้าวเหล่านั้นมาเก็บรวบรวมเอาไว้ แม้แต่ละวันจะได้ไม่มากเพราะอายุก็มากแล้ว แต่ก็ต้องทำพยายามเก็บเล็กผสมน้อยไปเรื่อยๆ วันแล้ววันเล่า มากพอที่จะนำไปให้โรงสี สีเป็นข้าวสาร เพื่อใช้หุงหาประกอบอาหารประทังชีพตัวเอง
 
ร่างกายที่ไม่สมบูรณ์ของ “ยายขาว ประจวบสุข” เดินขากะเผลกๆ ไม่เคยเป็นอุปสรรคที่หญิงชราคนนี้ แม้จะออกไปตั้งแต่เช้าจรดค่ำกว่าจะได้ข้าวเปลือก 4-5 กก. และเดินทางกลับมาที่บ้าน ยายขาวบอกว่าเคยหกล้มเมื่อนานมาแล้ว ตอนนั้นไปเก็บฟืนเข็นรถเข็นเผาถ่านหาเงินเลี้ยงชีพมาก่อน ขาก็เลยใช้การไม่ได้เสียไปข้างหนึ่ง 




 
แต่ความหวังจาก “เศษข้าวเปลือก” ที่ร่วงหล่นตกอยู่ที่ผืนนาที่ยายขาวทำทุกวันนี้ เมื่อเก็บได้พอเหลือก็จะนำไปขาย ซึ่งเหตุผลที่ทำให้ฟังแล้วถึงกับจุกเข้าไปในอกเช่นกัน ความรู้สึกนั้นมันถูกถ่ายทอดออกมาเป็นความรักในฐานะของคนเป็นแม่ 
 
“ยายไม่มีทางไหนก็ต้องทำ ยายจะเอาข้าวไปขาย เอาเงินเป็นค่ารถเดินทางไปเยี่ยมลูกชายที่เรือนจำอยุธยา”
 
นี่แหละชีวิตต่างกรรมก็ต่างวาระ มรสุมลูกอื่นๆ อาจเกิดขึ้นกับบ้านอีกหลัง แต่บ้านหลังนี้เลขที่ 114 หมู่ 4 บ้านกรูด ต.เมืองลีง อ.จอมพระ จ.สุรินทร์ เป็นมรสุมที่ก่อตัวกลายเป็นพายุหอบเอาความทุกข์ยากลำบากแสนเข็นเข้ามาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ฐานะยากจนไม่มีที่นาทำกิน และไม่มีรายได้จากทางอื่น 




 
ยายขาว นั่งชันเข่ากินข้าวพร้อมเล่าให้ฟังว่า ลูกชายที่เคยอยู่ด้วยมาเป็นผู้ป่วยจิตเวชมาก่อน รักษาตัวร่วม 10 ปี ทั้งรพ.จอมพระ รพ.จ.สุรินทร์ และรพ.ศรีธัญญา อาการดีบ้างกำเริบบ้าง เพราะมีอาการทางจิตบกพร่อง ช่วงหนึ่งที่ลูกชายอาการปกติ เขาได้ไปมีครอบครัวที่จ.พระนครศรีอยุธยา จนภรรยาคลอดลูกได้ 1 ขวบ อาการป่วยทางจิตกลับมากำเริบอีกครั้ง กลายเป็นเหตุให้มีปากเสียงและรุนแรงถึงขั้นทะเลาะวิวาทกับญาติฝ่ายภรรยา จึงถูกดำเนินคดีและติดคุกอยู่ที่เรือนจำจ.พระนครศรีอยุธยา ได้ประมาณ 3 เดือนแล้ว แต่ขณะนี้อยู่ระหว่างศาลพิจารณาคดี 


 
ทางทนายความแจ้งมาว่า ให้ยายขาว ซึ่งเป็นแม่ของนายอุทิศ อายุ 28 ปี (ลูกชายที่ติดคุก) ซึ่งลูกชายมีบัตรพิการระดับ 4 คือ “พิการทางจิตใจและพฤติกรรม” ไปขอใบรับรองแพทย์จากโรงพยาบาลที่ลูกชายเคยเข้ารับการรักษา เพื่อนำมาประกอบการพิจารณาและสู้คดี และใช้เป็นหลักฐานเหตุบรรเทาโทษ หรือละเว้นโทษด้วยอาการป่วยทางจิตบกพร่อง
 
แต่ชีวิตของผู้เป็นแม่คนนี้...ข้าวสารจะกรอกหม้อยังต้องไปเก็บตามพื้นดิน อาหารมื้อหลักคงก็ไม่ต้องสวยหรู “ข้าวคลุกพริกปนโรยเกลือ” กินพอประทังชีวิต ค่ารถที่จะเดินทางไปขอใบรับรองแพทย์ที่รพ.ศรีธัญญา ยิ่งไม่ต้องพูดถึง จึงวอนหน่วยงานรัฐและกระทรวงยุติธรรม และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องช่วยเหลือ.
...................................................
คอลัมน์ : นิยายชีวิตอาทิตย์สไตล์
โดย “ทวีลาภ บวกทอง”

ขอบคุณภาพ : วิจิตร ชุณหกิจขจร ทีมข่าวเดลินิวส์ จ.สุรินทร์


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 8.02K