อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม 2561

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 13 ธันวาคม 2561

ช้ำรักจึงคิดฆ่าเพื่อทวงคืน ฉุกคิดได้ลั่นไกตายผู้เดียว

สัปดาห์นี้อุทาหรณ์ “รักต้องช้ำ” หนุ่มคิดฆ่าอดีตแฟนและพ่อแม่ หวังนอนตายข้างๆ กัน เสี้ยวนาทีฉุกคิดได้ ขอรักแบบไม่พรากคนอื่นตาย ลั่นไกเป็นศพเพียงผู้เดียว พุธที่ 21 พฤศจิกายน 2561 เวลา 14.00 น.


หญิงสาวไม่คิดว่าเช้าวันนั้น จะมีเหตุการณ์เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล ราวๆ 07.00 ขณะที่กำลังจะออกไปทำงานสู่การจราจรกรุงเทพพระมหานคร ที่รถติดหนัก ไม่ทันที่พ่อของเธอจะเปิดประตูรั้วเหล็กในบ้านทาวน์เฮาส์เล็กๆ ชายหนุ่มคนหนึ่งก็วิสาสะเปิดประตูเหล็กเอง แล้วพุ่งตรงเข้ามาในบ้าน ขณะที่พ่อเธอกำลังกินกาแฟ แม่ของเธอกำลังอาบน้ำ ส่วนตัวเธออยู่ชั้น 2 ของบ้านและกำลังจะลงบันได เพื่อออกจากบ้านมุ่งหน้ารอรถเมล์ไปยังที่ทำงาน

เมื่อเขาเปิดประตูบ้านแล้วปิดลงกลอน พ่อของเธอสะดุ้งสุดขีดหันไปมองว่าเขาเป็นใคร แต่เมื่อเห็นอาวุธปืนสีดำเมื่อมลูกโม่ .38 ปรากฏกายออกมา พ่อของเธอก็รู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร

อยากได้อะไรก็เอาไป แต่อย่าทำร้ายครอบครัวผมเลย” พ่อของเธอรีบพูดออกมา

แต่ชายหนุ่มส่ายหน้า จังหวะที่แม่ของเธออาบน้ำเสร็จแต่งตัวลงมาข้างล่างบ้าน จังหวะเดียวกับที่เธอลงบันไดมา “มิตร....” เธอพูดออกมา ชายหนุ่มมองหน้า นั่นเป็นชื่อเล่นของเขาที่หญิงสาวรู้จักดี เพราะทั้งคู่เคยเป็นแฟนกัน



อย่าทำอะไรลูกผมเลย” พ่อเธอบอก

ชายหนุ่มผายปืน สั่งให้ทุกคนในบ้านหุบปาก แล้วสั่งให้นอนคว่ำหน้า ไม่อย่างนั้นจะยิงให้ตายหมดบ้าน ทุกคนปฏิบัติตาม “อย่าส่งเสียงอันใดอีก”

มิตรจะทำอะไร ขอร้องล่ะ อย่าเลยนะ” เธอเกือบจะสติหลุดได้ ขณะร้องขอชีวิต แต่ชายหนุ่มหาได้ฟังใดๆ ไม่ เขามัดพ่อแม่ของเธอก่อนจะมัดเธอ ด้วยเชือกไนล่อนที่เตรียมมา บัดนี้พ่อแม่ลูกถูกมัดอยู่กลางบ้าน ชายหนุ่มกลับมาถือปืน จ้องหน้าหญิงสาวที่บัดนี้เริ่มร้องไห้ออกมา

บอกว่าอย่าส่งเสียงดัง ไม่อย่างนั้นฉันจะยิงทุกคนให้ตายหมด” สามพ่อแม่ลูกนั่งหุบปากตัวเองเอาไว้ ทั้งๆ ที่อยากตะโกนให้สุดเสียงเพื่อขอความช่วยเหลือ
ทำไมเราถึงรักกันไม่ได้” ชายหนุ่มชื่อมิตรเริ่มพูดออกมา

มิตร เราเลิกกันไปแล้ว ให้มันจบๆ ไปนะ” ชายหนุ่มได้ยินคำพูดหญิงสาวแบบนี้ เหมือนโดนมีดเฉือนลงที่หัวใจ เขากดปืนเข้าที่หน้าผากเธอ พ่อกับแม่ของหญิงสาววิงวอนร้องขอชีวิตลูก หากจะพรากให้เอาพวกเขาไปแทน “อย่าทำอะไรลูกผมเลย”

แต่ลูกคุณทำผมเจ็บ!!!”



มันก็ดังความรักที่เคยประสบพบเจอในโลก มนุษย์คนหนึ่งรักมนุษย์อีกคนหนึ่ง อาจจะรักมากเสียด้วยซ้ำ แต่ทั้งคู่ได้ครองคู่ความสัมพันธ์กันอยู่ช่วงหนึ่ง และก็ลงเอยด้วยการเลิกรา ช่วงเวลารักแสนสั้นยิ่งนัก ชายหนุ่มง้องอนหญิงสาวแต่ไม่สำเร็จ เธอไม่อาจกลับไปรักได้อีก ก็แค่เหตุผลง่ายๆ “ไปด้วยกันไม่ได้” เพียงเท่านี้

หลายคนที่เจ็บปวดกับความรัก ต้องคำนึงถึงการเยียวยาที่ดีสุด คือปล่อยให้เวลาชะล้างความปวดร้าว บาดแผลแห่งความรักจะกลายเป็นบาดแผลในใจ อาจเป็นแผลเป็นหรือแผลสดที่ไม่มีวันหาย แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องยอมอดทนกับความเจ็บปวดปล่อยให้มันผ่านพ้นไป

แต่ชายหนุ่มคนนี้ไม่ลืมเลือน และไม่มีวันยอมให้มันผ่านพ้นไป เขาตัดสินใจปืนมีครอบครองอยู่แล้วในประเทศที่มีอาวุธปืนสูงสุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขามีลูกโม่ที่ต้องการ ซื้อเชือกใส่กระเป๋า ดักรอที่บ้านหญิงสาวแต่เช้า ทำตามแผนที่วางไว้แล้วลงมืออย่างรวดเร็วแต่รุนแรง

ตายด้วยกัน ถ้าไม่รักก็ตายด้วยกัน” เขาพูดเพียงแค่นี้ ครอบครัวพ่อแม่ลูกต่างร้องไห้ระงม พวกเขาวิงวอนร้องขอชีวิตอย่างถึงที่สุด ตัวพ่อร้องขอให้ยิงเขาแทนเถอะ ขอให้ปล่อยหญิงสาวลูกเพียงคนเดียวไว้



ชายหนุ่มชักปืนออกมา สติมุ่งมั่น แต่มือสั่น นิ้วเข้าโกร่งไก แล้วเพลง “เขียนไว้ข้างเตียง” ก็ดังขึ้นมาอย่างไม่คาดฝัน ดังในสมองประสาทเขา เขาจึงตัดสินใจครั้งสำคัญในการลงมือ

เมื่อเราได้ยินเหตุนี้ พวกเรานักข่าวก็ไปกัน มันเป็นบ้านหลังเล็กๆ ที่มีพ่อ แม่ ลูกสาว ทุกคนอยู่ในอาการตกตะลึง ก่อนจะตามมาด้วยอาการช็อก ถามสอบคร่าวๆ รู้ว่า ชายหนุ่มตัดสินใจวิ่งขึ้นไปบนชั้น 2 ของบ้าน เขาเลือกห้องเธอ กดปืนเข้าขมับแล้วยิงตัวตาย เสียงปืนดังสนั่น คนในบ้านตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ เพื่อนบ้านรีบเข้ามาในบ้าน ก่อนจะตื่นตะลึงในภาพที่พบ รีบแก้มัด แจ้งตำรวจ ขึ้นวอเรียกเจ้าหน้าที่มูลนิธิฯ และสื่อมวลชนก็ตามมา

เราไม่ได้เข้าไปในบ้าน ได้แต่อยู่หน้าบ้าน แต่เรื่องราวทั้งหมดสั่นสะเทือนมาก หากชายหนุ่มตัดสินใจตามที่วางแผน เขาคงจะฆ่าทุกคนในบ้าน แล้วนอนตายข้างหญิงสาว

ยังดีที่หัวใจเขายังเหลือความดีงาม แม้เพียงเสี้ยวนิดบ้าง ที่เลือกจะปล่อยเธอไปในท้ายสุดของชีวิต เขาคงจะเข้าใจแล้วว่าบทเรียนแห่งความรักมันเป็นอย่างไร จึงเลือกทางเดินนี้ คือจากไปคนเดียว โดยรับรู้ว่าเธอคนนี้ คนที่เขารักสุดหัวใจ เป็นของคนอื่น...จึงทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจ

แต่ชายหนุ่มเลือกแล้วที่จะก่อเหตุจากลาโลกไปในวันนั้น โดยเลือกการกระทำนี้ อย่างน้อยเสี้ยวหนึ่งในหัวใจเขา ก็ยังมีความดีงามอยู่บ้าง ที่ไม่พรากคนอื่นลงสู่ความตายไปด้วย.
..................................
คอลัมน์ หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ” 
ขอบคถณภาพจาก : Pixabay


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    67%
  • ไม่เห็นด้วย
    33%

บอกต่อ : 226