อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน 2561

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน 2561

'นิทาน13หมูป่า'พาสามัคคี สอนทักษะการเอาชีวิตรอด

สัปดาห์นี้ใครชอบอ่าน...จะพาไปย้อนเหตุการณ์โด่งดังระดับโลก นำมาทำเป็น “นิทาน 13 หมูป่า” ใช้เตือนใจเด็กๆ ให้รู้รักสามัคคี และสอนทักษะเอาชีวิตรอดในภัยพิบัติ จันทร์ที่ 5 พฤศจิกายน 2561 เวลา 14.00 น.


วันแรกที่ทีมช่วยเหลือพบนักฟุตบอลเยาวชนทีมหมูป่าอะคาเดมีที่ติดอยู่ในถ้ำหลวง เป็นวันเดียวกับที่ผมได้รับข้อความทางไลน์เกี่ยวกับนิทานคำกลอนหมูป่า ผมอ่านจบในรวดเดียวแล้วเกิดความประทับใจ จึงส่งต่อให้ภรรยาและคนอื่นๆ เพราะเนื้อหาที่แต่งเป็นกลอนมีสัมผัสไพเราะ เนื้อเรื่องน่ารักเข้าใจง่าย และอ่านแล้วเห็นภาพตาม อีกทั้งยังมีคติสอนใจ ให้ความรู้ถึงทักษะการเอาชีวิตรอด และมีข้อคิดเรื่องความสามัคคี

ผมได้โพสต์กลอนนี้ในเฟซบุ๊กและได้ประกาศไปว่า “ผมจะพยายามนำกลอนนี้ มาทำเป็นหนังสือนิทานให้ได้” เพื่อนๆ ที่ทราบข่าวต่างก็สนับสนุนเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ผมมีข้อมูลน้อยมากเพราะกลอนนี้ทิ้งท้ายข้อมูลของผู้แต่งไว้ว่า “วิไลลักษณ์ บุญเคลือบ 3 ..2561” ผมนำข้อมูลนั้นมาค้นหาต่อใน google ทำให้ทราบว่า อ.วิไลลักษณ์ เคยได้รับรางวัลด้านงานเขียน และสอนที่มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง



ผมนึกถึงคนรู้จักหลายคนที่เคยทำงานกับมูลนิธิแม่ฟ้าหลวง และได้รับข้อมูลเพิ่มเติมว่า “มีเพื่อนเป็นอาจารย์บอกว่า อ.วิไลลักษณ์ น่าจะสอนภาษาไทย แต่คุณเมฆทราบใช่มั้ยคะว่า มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงกับมูลนิธิแม่ฟ้าหลวงไม่มีความเกี่ยวข้องกัน” ผมพอทราบครับ แต่เห็นชื่อคล้ายๆ กัน และน่าจะมีใครที่ติดต่อได้ง่ายกว่าคนอยู่กรุงเทพฯ อย่างผม

ในที่สุดผมก็ได้พูดคุยทางโทรศัพท์กับ “ผศ.วิไลลักษณ์ บุญเคลือบ” ประจำสาขาภาษาและวัฒนธรรมไทย สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย ผมขออนุญาต อ.วิไลลักษณ์ เพื่อที่จะนำเนื้อหาของกลอนมาจัดทำเป็นนิทาน เพื่อเผยแพร่ให้กับเด็กและครอบครัวไทยได้อ่านกัน อ.วิไลลักษณ์ขอเวลาตัดสินใจ 1 วัน แล้วตอบตกลง

อ.วิไลลักษณ์ บอกผมว่า บ้านของอาจารย์อยู่ไม่ไกลจากถ้ำหลวง เวลามีเฮลิคอปเตอร์บินผ่านมาก็ภาวนาให้เด็กๆ ปลอดภัย อาจารย์จึงได้รับแรงบันดาลใจในการแต่งนิทานเรื่องนี้ ผมขออนุญาตอาจารย์ปรับคำกลอนเพียงเล็กน้อย เพื่อให้เนื้อหามีความสมบูรณ์ขึ้น อาจารย์ท่านก็ใจดีอนุญาตให้ปรับได้



เมื่อได้เนื้อหามาแล้ว ผมคิดถึงนักวาดภาพประกอบคราวนี้น่าจะเป็นใครดี เพราะผมอ่านเนื้อเรื่องเห็นว่าตัวละครหมูป่ามีมากถึง 13 ตัว ภรรยาผมทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการแนะนำว่า มีนักวาดภาพประกอบรุ่นใหม่ที่วาดตัวละครได้โดดเด่น น่าจะเหมาะสำหรับการทำงานนิทานเรื่องนี้ ผมลองติดต่อ “พี่แตงโม-ชมพูนุท เหลืองอังกูร” ดูทันที แม้ว่าพี่แตงโมจะกำลังยุ่งกับงาน แถมยังต้องเตรียมตัวไปเรียนต่อต่างประเทศในอีกไม่ช้า แต่พอได้ยินว่าจะได้ทำงาน 13หมูป่า” เรื่องนี้ พี่แตงโมก็รับปากจะจัดสรรเวลาทำงานส่งตามกำหนดให้ได้

เมื่อบรรณาธิการได้อ่านเนื้อเรื่อง พร้อมกับนักวาดภาพประกอบ จึงมีการปรับเนื้อหาให้ชัดเจนขึ้น เพราะเนื้อเรื่องในครั้งแรก เหมือนว่า 13 หมูป่าจะเป็นเพื่อนกัน ซึ่งจะทำให้มีคุณแม่หมูป่าอีก 13 ตัวมารอหน้าปากถ้ำ ตัวละครจะเยอะมากๆ ผมจึงขออนุญาต อ.วิไลลักษณ์ ปรับคำและทำให้หมูป่าทั้ง 13 ตัวเป็นพี่น้องกัน แล้วมีแม่เพียงตัวเดียว โดยเนื้อหายังคงเค้าโครงเดิมถึง 90% ในที่สุดจึงได้เนื้อเรื่องและภาพประกอบมาดังนี้ครับ



กาลครั้งหนึ่ง...

ยังมีหมูป่า หน้าตาน่ารัก
รวมตัวคึกคัก ชวนชักไปเที่ยว
พี่น้องหมูป่า อย่าช้าเลยเชียว
รีบรีบประเดี๋ยว เที่ยวถ้ำไม่ทัน

วันนี้วันเกิด ไปเถิดสังสรรค์
เตรียมอาหารพลัน ฉลองกันเฮฮา 
พี่ใหญ่เห็นพ้อง เพื่อน้องหมูป่า
ทำตามสัญญา ไม่ช้ารีบไป

สิบสามหมูป่า มาถึงด้านใน 
ห้องโถงกว้างใหญ่ เคยไปประจำ 
มัวเที่ยวสนุก ลืมฉุกคิดย้ำ
อย่ากลับมืดค่ำ คำแม่ตักเตือน

เวลาล่วงไป เผลอไผลลืมเลือน
พี่ใหญ่รีบเตือน กลับเรือนเสียที 
มาถึงทางออก พี่บอกถอยหนี
มีน้ำเต็มปรี่ ไหลรี่ปิดทาง

หมูป่าพี่น้อง ร่ำร้องครวญคราง 
หมดสิ้นหนทาง อ้างว้างหวั่นใจ
พี่หมูปลอบน้อง อย่าร้องไห้ไป
น้องเอ๋ยเชื่อใจ พี่ใหญ่เป็นดี

ให้น้องหมูป่า ตามมาทางนี้
รักษาชีวี ต้องมีปัญญา
แม้ปากถ้ำปิด มืดมิดหนักหนา
ใช้สตินำพา ไม่ช้าปลอดภัย

ทำตามพี่บอก เดินซอกหินไป
จับมือกันไว้ อย่าให้พลัดกัน 
ดื่มน้ำจากหิน นอนดินนิ่งพลัน
ห้ามก่อไฟหวั่น อากาศนั้นไม่พอ 

กอดกันเมื่อหนาว ถึงคราวทดท้อ
กำลังใจเติมต่อ เฝ้ารออดทน
เหนื่อยหิวสู้ไว้ ฝึกใจของตน
ไม่นานมีคน ช่วยพ้นโพยภัย

แม่หมูทราบข่าว เรื่องราวตกใจ 
จะทำอย่างไร ได้โปรดช่วยที
เพื่อนพ้องสัตว์ป่า รุดมาถึงที่
ต่างเสนอข้อดี วิธีเตรียมการ 

เหยี่ยวว่าจะลอง บินมองรอบด้าน
อาจพบปล่องผ่าน แจ้งท่านทันที
ช้างร้องบอกว่า พลังข้ามากมี 
งวงดูดวารี ไม่กี่ทีเปิดทาง

สิงโตกล่าวต่อ ข้าขอช่วยบ้าง
แจ้งสัตว์ต่างต่าง อย่างทันท่วงที 
หนูบอกถนัด เจนจัดเรื่องนี้
ขุดรูเร็วรี่ ช่วยพี่อีกแรง 

ค้างคาวเอ่ยปาก ไม่ยากขอแจ้ง
ถิ่นบินกินแมลง หลบแสงทุกวัน
พูดเสร็จก็บิน โผผินเร็วพลัน
ร่วมด้วยช่วยกัน ให้ทันเวลา

ช้างดันก้อนหิน เหยี่ยวบินเหินฟ้า
สิงโตเจ้าป่า ตั้งท่าคำราม
น้ำใจเพื่อนสัตว์ จัดว่างดงาม 
แม่หมูติดตาม สิบสามหมูสุดใจ

ค้างคาวนำหน้า บินพาพี่ใหญ่
หมูตามหนูไป เส้นชัยปากทาง
ช้างโค่นซุงใหญ่ ยื่นให้ไต่พลาง
ฝูงชะนีลิงค่าง เต้นอย่างยินดี

ฮิปโปโห่ลั่น เป็นวันสุขี 
ส่ายตูดสามที แฮปปี้สุขใจ 
สิบสามหมูป่า ออกมาปลอดภัย
บุญคุณยิ่งใหญ่ ยากไซร้ตอบแทน

ลูกหมูขอโทษ อย่าโกรธเคืองแค้น
ลำบากเหลือแสน เหตุแค่นไม่ฟัง
คำเตือนผู้ใหญ่ จำไว้ทุกครั้ง
พลั้งพลาดอาจพัง หมดหวังกลับมา

สุดท้ายสามัคคี นั้นดีหนักหนา
น้ำใจมีค่า ยิ่งกว่าสิ่งใด
ช่วยเพื่อนมนุษย์ นั้นสุดยิ่งใหญ่
เด็กควรจำไว้ สอนใจตลอดกาล

ผมได้ไปบรรยายเรื่องทักษะการเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติ ผ่านนิทานให้กับคุณครูทั่วประเทศในงาน THAILAND EDUCA 2018 ที่อิมแพ็คเมืองทอง และได้รับความสนใจอย่างมาก แม้ว่าตัวเล่มนิทานในตอนนั้นยังพิมพ์ไม่เสร็จ เพราะตั้งใจอยากให้มีหน้าพิเศษที่เห็นแล้วต้องร้อง “ว้าว!” เปิดออกมา แล้วต่อกระดาษเพิ่มออกไปอีกยาวๆ เหมือนบรรยากาศในถ้ำจริงๆ แต่ระหว่างขั้นตอนการทำตัวอย่างเล่มกับโรงพิมพ์ยังจัดลำดับหน้ามาผิดและพับไม่ถูกวิธี บรรณาธิการจึงต้องขอแก้ไขใหม่และอธิบายให้โรงพิมพ์เข้าใจ เรายอมเสียเวลาไปอีกหนึ่งสัปดาห์เพื่อให้แน่ใจ ว่างานจะออกมาตรงกับภาพที่ทีมงานทุกคนตั้งใจให้เด็กๆ ได้เห็น

จากนั้นเราก็ได้เดินทางไปตรวจอีกครั้งหน้าแท่นที่โรงพิมพ์ ปรับสีหน้างานจนตรงกับต้นฉบับภาพวาดประกอบ และในตอนนี้ก็ได้ผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ออกมาแล้วครับ



นิทาน13 หมูป่า” เป็นการนำเหตุการณ์ที่โด่งดังระดับโลก มาปรับเป็นนิทานเพื่อเป็นสื่อเตือนใจให้กับเด็กๆ เกี่ยวกับเรื่องภัยพิบัติต่างๆ อีกทั้งยังทำให้เห็นถึงพลังของความสามัคคี เสียสละ และการรู้หน้าที่ของตนเอง สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดจะสามารถช่วยให้เราฝันฝ่าอุปสรรคได้สำเร็จในที่สุด.
........................................
คอลัมน์ : ก้อนเมฆเล่าเรื่อง
โดย “น้าเมฆ”
www.facebook.com/cloudbookfanpage


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 71