อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน 2561

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน 2561

'ละครไทยแห่งยุคสมัย' ควรจะเป็นลักษณะอย่างไร?

สัปดาห์นี้ชวนโหวตเลือก “ละครโทรทัศน์ไทยในสมัยรัชกาลที่ 9” ที่เราเคยดูแล้วรู้สึกมีความสุขที่ได้นึกถึงวันวาน ใครอยากร่วมเสนอชื่อละครไปติดตามกันได้เลย พฤหัสบดีที่ 7 มิถุนายน 2561 เวลา 09.00 น.


กิจกรรมหนึ่งที่หลายๆ คน ชอบมีส่วนร่วม เพราะมันสนุกและได้นั่งคิดถึงวันเวลาเก่าๆ คือเรื่องการได้บอกเล่าถึง “ภาพยนตร์” หรือ “ละครในความทรงจำ” และช่วงนี้ก็มีกิจกรรมอะไรทำนองนี้ออกมาอันหนึ่ง คือ กระทรวงวัฒนธรรม เขาจัดให้มีการโหวตเลือก “ละครโทรทัศน์ไทยในสมัยรัชกาลที่ 9” โดยเป็นละครที่เผยแพร่ทางโทรทัศน์ระหว่างวันที่ 24 มิ.ย.2498 ถึงวันที่ 13 ตุลาคม 2559 อันเป็นช่วงเวลาแห่งรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

โดยสามารถเสนอชื่อได้หลายช่องทาง ทั้งติดต่อไปที่ กระทรวงวัฒนธรรม (สำนักเฝ้าระวังทางวัฒนธรรม) เลขที่ 10 ถนนเทียมร่วมมิตร เขตห้วยขวาง กทม., โทรไปที่เบอร์ 1765 สายด่วนวัฒนธรรม, เข้าไปที่เว็บไซต์กระทรวงวัฒนธรรม คือ www.m-culture.go.th หรือไลน์บัญชี @lakorntvthai สามารถเสนอชื่อละครได้จนถึงวันที่ 15 มิถุนายนนี้ หรือถ้าไม่รู้จะเสนอเรื่องไหน เพราะช่วงเวลาฉายมันนานมาก มีละครหลายเรื่อง ก็เข้าไปดูรายชื่อละครที่เขาแบ่งเป็นช่วงปีไว้ได้ที่ลิงค์ https://docs.google.com แล้วก็กดเลือก



ลิงค์ที่ให้ทัการรวมๆ รายชื่อละครมาให้ได้มากที่สุดแล้ว คนวัย 35-40 ปีขึ้นไปคงคุ้นๆ กับหลายเรื่องว่าเคยดูตอนเด็กๆ คนกลุ่มนี้ได้ใช้อินเทอร์เน็ตตอนโต หลายคนก็มีความสุขที่จะได้นึกถึงว่าในวันวาน...ดูละครเรื่องนั้นแล้วเป็นอย่างไร?? ติดตามแค่ไหน?? และก็อยากได้ร่วมเสนอชื่อละครด้วย ก็คลิกเข้าไปเลือกตามลิงค์ได้เลย จากนั้นคงจะมีการรวบรวมและนับคะแนน แล้วให้กรรมการเลือกอีกที ซึ่งไม่รู้ว่าเที่ยวนี้เขาเอาเรื่องที่คะแนนสูงสุดกี่เรื่อง

เมื่อไม่นานมานี้ กระทรวงวัฒนธรรม ก็เพิ่งประกาศ “สุดยอดหนังไทยสมัยรัชกาลที่ 9” ไป รวม 70 เรื่อง จำนวนล้อกับ 70 ปีที่ทรงครองราชย์ การโหวตตอนนั้นมีรายชื่อภาพยนตร์ร่วม 5,000 เรื่อง มีประชาชนร่วมโหวต 29,844 คน เสนอเข้ามา 359 เรื่อง แล้วให้อนุกรรมการฯ คัดเลือกอีกที เห็นจำนวนหนังจริงๆ เยอะ แต่รายชื่อที่เสนอมาน้อยกว่าจำนวนหนังมาก น่าจะเป็นเพราะพวกหนังเก่าๆ หนังฟอร์มเล็กหรือที่เมื่อก่อนเขาเรียกว่า “หนังขายสาย” คนไม่ค่อยรู้จัก

อีกอย่างหนึ่ง หนังไทยเก่าๆ นั้นค่อนข้างหาดูยาก เคยคุยๆ กับคนที่เขารักหนังไทย ว่าระบบเก็บฟิล์มของเราไม่ค่อยจะดีนัก หลายเรื่องสร้างแล้วก็สูญหายไป หลายเรื่องเอาไปฝากแลปที่ฮ่องกงไว้แล้วก็ไม่ไปเอา ซึ่งไม่รู้ว่าเขาตีเป็นไม่ประสงค์จะรับคืนแล้วทำลายฟิล์มไปแล้วหรือไม่ เห็นรายชื่อหนังที่เขาโหวตๆ มาก็เป็นหนังสมัยใหม่เสียเยอะ หรือเก่าก็ไม่เกิน 30-40 ปี หรือถ้าเป็นหนังเก่าก็ต้องเป็นแบบคลาสสิค คนรู้จักอย่าง “แม่นาคพระโขนง”



เกณฑ์ในการพิจารณาของภาพยนตร์นั้นเขาดูจาก “ความโดดเด่น” เช่น ได้รับรางวัล ทำรายได้สูงสุด (ถ้าเป็นละครทีวีก็คงอ้างเรทติ้งสูงสุด) สร้างแรงบันดาลใจ มีคุณค่าทางศิลปะ หรือสะท้อนถึงความคิด, ชีวิตคนไทยในยุคสมัยนั้นๆ...เพราะบทบาทหนึ่งของละครหรือภาพยนตร์ก็คือการบันทึกสภาพสังคมในช่วงเวลาหนึ่งที่มันสร้างหรือมันออกฉาย

กลับมาดูทางฝั่งละคร บางคนที่เขาเข้าไปดูลิงค์โหวตก็บ่นๆ มาว่า “มันเยอะ ไม่รู้จะเลือกเรื่องไหน” เขาอยากให้มีการเลือกเรื่องเด่นๆ มาให้โหวตจะง่ายกว่า เพราะเรื่องดังๆ ก็น่าจะมีคนรู้จักเยอะ...และที่งงๆ ว่าควรจะโหวตอย่างไร เพราะละครไทยนี่มันรีเมคกันบ่อยเหลือเกิน ชอบเรื่องนึงก็ไม่รู้ว่าควรจะโหวตเวอร์ชั่นไหนดี?? อย่างเรื่องดังๆ เช่น คู่กรรม, สวรรค์เบี่ยง, จำเลยรัก, น้ำผึ้งขม, เมียหลวง ฯลฯ พวกนี้สร้างตั้งหลายรอบ หลายช่อง

ถ้าจะให้เดาเล่นๆ ว่า “ละครไทย” เรื่องไหนที่จะได้รับเลือกเป็น “ละครโทรทัศน์ไทยในสมัยรัชกาลที่ 9” อันแรกที่ง่ายที่สุด คือ “เรื่องไหนดังที่สุด??” อันนี้ถ้าวัดกันด้วยเรทติ้ง ก็ต้องบอกว่า
“คู่กรรม” เวอร์ชั่น “เบิร์ด ธงไชย - กวาง กมลชนก” ซึ่งฟาดเรทติ้งไปถึง 40 เรียกว่าคืนอวสานนี่เงียบฉึ่งกันทั้งเมือง คนอยู่บ้านรอดูคู่กรรม โกโบริพะงาบๆ มา 3 วันแล้วไม่ตายเสียที และเป็นประวัติการณ์ที่หนังสือพิมพ์รายวันเขียนข่าวคนรอดูละครตอนจบ



เรื่องต่อมาก็คือ “ดาวพระศุกร์” เวอร์ชั่น “ศรราม - สุวนันท์” ซึ่งก็เป็นละครแนวออกจะน้ำเน่าเร้าอารมณ์ นางเอกน่าสงสารแต่ผ่านมรสุมชีวิตมาได้ด้วยความดี มีตัวอิจฉา ตัวดาวพระศุกร์นี่ก็เข้าสูตรตัวละครหญิงในอุดมคติของไทยสมัยก่อน สังเกตดูนักเขียนเก่าๆ ชอบสร้างตัวละครหญิงประเภทยึดมั่นในความดีและศักดิ์ศรี อ่อนนอกแข็งใน ส่วนรูปลักษณ์อุดมคติก็มักจะเป็นตัวเล็ก ผมยาว ตาโต น่าทะนุถนอม นางเอกแบบนี้ละครไทยมีตั้งหลายเรื่อง มายุค 10 กว่าปีก่อนนี่แหละถึงสร้างภาพนางเอกใหม่บ้าง เป็นผู้หญิงไม่ต้องสมบูรณ์พร้อม มีโก๊ะๆ กังๆ ปากร้ายบ้าง



ที่ก็ดังขึ้นชื่อ และเรทติ้งอันดับ 3 ตลอดกาลคือ “มนต์รักลูกทุ่ง” ซึ่งเรื่องนี้ตอนเป็นภาพยนตร์เวอร์ชั่น “มิตร-เพชรา” ก็มีข่าวว่าทำศาลาเฉลิมกรุงแตกมาแล้ว คนแห่ดูเนืองแน่น มาเวอร์ชั่นละครที่มี “ศรัณยู - ณัฐริกา” เล่นก็ประสบความสำเร็จอย่างสูง เป็นละครเหนือจริงหน่อย เพราะไปทำนากันแบบเสื้อผ้าหน้าผมแน่นเอี๊ยด...ความดังสำคัญคือมันได้มาจาก “เพลง” ที่ทุกเพลงในเรื่องกลายเป็น “เพลงลูกทุ่งคลาสสิค”



ละครที่ก็น่าจะเข้าเค้าละครแนวที่คนอยากโหวต ต่อมาก็คงเป็นพวกละครแนวอิงประวัติศาสตร์ชาติไทย แนวคิดหลายๆ คนก็คงชอบว่าเป็นละครสะท้อน “รากเหง้า” ดูเป็นไทยๆ ดีจะตาย...เรื่องที่ดังมากๆ ก็คงจะ “สี่แผ่นดิน” เวอร์ชั่น “แหม่ม จินตรา” เล่นเป็นแม่พลอย เพราะขนาด “มรว.คึกฤทธิ์ ปราโมช” ผู้ประพันธ์ยังชมเปาะ เรื่องนี้ก็บันทึกภาพความเป็นอยู่ วิถีชีวิตในวังไปจนถึงยุคการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองช่วง พ.ศ.2475



“ทวิภพ” เวอร์ชั่น “สิเรียม-ศรัณยู” ก็ดี (เราจะไม่พูดถึงเวอร์ชั่นแพนเค้ก เขมนิจ) เรื่องนี้พูดถึงการที่ไทยเสียเปรียบต่างชาติในยุคล่าอาณานิคม ซึ่งละครดังปีนี้อย่าง “บุพเพสันนิวาส” ก็มีโครงสร้างคล้ายๆ กัน คือนางเอกย้อนยุคไป และเกิดการแลกเปลี่ยนทางความคิด, การใช้ชีวิตระหว่างคน 2 ยุค...ประวัติศาสตร์อีกช่วงหนึ่งที่ว่ามีสีสันคนชอบเอามาทำเป็นมหรสพก็ช่วงเสียกรุงครั้งที่ 2 อันนี้ก็ต้องเรื่อง “สายโลหิต” ดูจะดังที่สุด



ละครแห่งยุคสมัยอีกแนวที่คนน่าจะอยากโหวต คือละครแนว “เป็นแรงบันดาลใจ” ให้ทำความดีหรือสู้ชีวิต เรื่องแนวๆ นี้ที่ดังๆ ก็ “ลอดลายมังกร” เวอร์ชั่น “นพพล โกมารชุน” ที่พูดถึงคนจีนเสื่อผืนหมอนใบเข้ามาหากินในไทยจนกลายเป็นเจ้าสัวได้ ถ้าเป็นแนวกระตุ้นเตือนให้ยึดมั่นในการทำความดี ก็ลองไปหาละครที่สร้างจากบทประพันธ์ของ “โบตั๋น” ดูเห็นมีหลายเรื่อง ที่ดังที่สุดก็น่าจะ “ทองเนื้อเก้า” สร้างกี่รอบก็ดัง เพราะตัวละคร “ลำยอง”

ละครไทยไม่ค่อยสร้างแนวเครียดๆ หรือสะท้อนสังคมเท่าไร สร้างมาก็ไม่ค่อยดัง อย่าง “คำพิพากษา” ของ ชาติ กอบจิตติ เคยสร้างก็ไม่ดังเท่าไร หรือละครที่เสนอมุมมองด้านอาชีพใดอาชีพหนึ่งก็ละเอียดอ่อนไปอีก ไม่ศึกษามาจริงเสนอไม่ถูกก็โดนว่า...เสนอภาพร้ายๆ มาเดี๋ยวเขาก็ออกมาโวยให้แบนว่าสร้างความเข้าใจผิดหรือความเกลียดชัง ที่จำได้ว่าเคยมีร้องเรียนกันก็เรื่อง “เลือดเข้าตา” ที่ไปสร้างภาพตำรวจเลว หรือ “สงครามนางฟ้า” ภาพแอร์โฮสเตสไม่ค่อยดี

หรือมีประเด็นการเมืองหน่อยก็ตอนจบหายหน้าด้านๆ... ละครไทย” ไม่เคยสร้างวิจารณ์สังคม หรืออาชีพแรงๆ เนื้อหาเลยไม่ค่อยลึก ไม่วิพากษ์อะไรเท่าไรนัก (มีกลุ่มอาชีพนึงที่สร้างด่าไปเหอะ ไม่ค่อยออกมาโวยหรอก คือสื่อมวลชน ละครที่นักข่าวภาพเป็นลบมีตั้งหลายเรื่อง) แต่ก็อย่างว่ามันเป็นความบันเทิงฟรี เข้าถึงคนทุกระดับ เขาก็ต้องทำให้เนื้อหามันเหมาะกับมวลชน ซึ่งในอนาคตเราก็หวังเนื้อหาที่หลากหลายมากขึ้นอยู่เหมือนกัน

...ก็อยากเชิญชวนให้ไปโหวต “ละครโทรทัศน์ในสมัยรัชกาลที่ 9” กัน.
…..........................................
คอลัมน์ : ที่เห็นและเป็นอยู่
โดย “บุหงาตันหยง”


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 111