อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562

หลอดไฟให้ข้อมูล: หุ่นยนต์ผู้ช่วยในโรงพยาบาล

ลองมองย้อนดูเทคโนโลยีเดิมที่คุ้นเคยเรื่องเกี่ยวพันกับการทราบตำแหน่ง (localization) ที่มีในใช้โรงพยาบาลกัน มีมากมายและอาจเคยได้ใช้โดยไม่รู้ตัว ทั้งเพื่อการดูแลผู้ป่วยเฝ้าระวัง (monitoring) พุธที่ 15 เมษายน 2558 เวลา 00.00 น.

ในบรรยากาศโรงพยาบาลกับสิ่งแวดล้อมงานที่มีทั้งรถเข็นผู้ป่วย คนไข้สูงอายุหรือพิการเดินเหินลำบากแต่ต้องเคลื่อนไหวไปหลายแผนกที่สับสน ปนกับเครื่องมือแพทย์ราคาแพงแบ่งกันใช้ฉุกเฉินและเป็นสถานปลอดหรือไม่ต้องการคลื่นวิทยุแรง ๆ จากทั้งเครื่องรับส่งวิทยุของหน่วยกู้ชีพและอุปกรณ์สื่อสารอื่น ๆ ส่งมากวนอุปกรณ์ที่ความไวสูง คืออีกงานหนึ่งที่ข้อมูลระบุตำแหน่งจากแสงสื่อสารมีโอกาสเหมาะสม

ลองมองย้อนดูเทคโนโลยีเดิมที่คุ้นเคยเรื่องเกี่ยวพันกับการทราบตำแหน่ง (localization) ที่มีในใช้โรงพยาบาลกัน มีมากมายและอาจเคยได้ใช้โดยไม่รู้ตัว ทั้งเพื่อการดูแลผู้ป่วยเฝ้าระวัง (monitoring) การนำทางให้ส่งผลตัวอย่างหรือผลตรวจและอุปกรณ์ต่าง ๆ ไปยังตำแหน่งเป้าหมายของทุกกิจกรรมในโรงพยาบาล จนถึงการติดตามหาอุปกรณ์การแพทย์ราคาแพงที่ต้องเวียนใช้หลายหน่วย คงนึกภาพออกว่าเคยเห็นวิธีหรือเทคโนโลยีพื้นฐานเพื่อการนั้นมาแล้วเช่น การเฝ้าสังเกตผ่านกล้องวงจรปิดประจำจุดและติดตามของ การส่งแคปซูลห่อเอกสารอัดลมเบาหรือแรงวิ่งเข้าท่อไปยังแผนกที่ระบุ หรือไม่ก็กล่องลอยฟ้าห้อยตามรางบนเพดานบรรจุแฟ้มข้อมูลประวัติคนไข้เคลื่อนช้า ๆ หวานเย็นไปตามแผนกต่าง ๆ อีกทั้งเส้นสีสารพัดบนพื้นเพื่อบอกทั้งทิศและตำแหน่งบนทางเดิน อาทิ “ยาย... เดินไปตามเส้นแดงบนพื้นจะเจอห้องตรวจเลือด น้าจ๊ะ ... เส้นเหลืองไปห้องจ่ายยา ส่วนเส้นน้ำเงินไปเอ๊กซ์เรย์ก่อนจ้า ฯ” เป็นตัวอย่างที่ยังมีใช้พบเห็นได้ในโรงพยาบาลรัฐฯ ที่แออัด ทั้งหมดนี่เกี่ยวกับการระบุว่าตำแหน่งไหน ทางไหน อยู่ที่ไหนนั่นไง

ตัวอย่างรอบนี้จึงพาไปดูแนวธุรกิจข้อมูลระบุตำแหน่งผ่านแสงเพื่องานในโรงพยาบาลที่อาจมาช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตแบบเดิมได้บ้าง ไปมองการเตรียมตัวล่วงหน้ากันที่ญี่ปุ่น ประเทศที่การพยาบาลดูแลผู้สูงอายุกำลังมองเห็นถึงปัญหาในอนาคตเนื่องจากการขาดแคลนบุคลากรกับโครงสร้างสังคมประชากรผู้สูงวัยกว้างใหญ่ขึ้นอย่างยิ่ง จึงต้องพึ่งพิงเทคโนโลยีมากตามไปด้วย

ญี่ปุ่นมีใช้หุ่นยนต์สารพัดงาน แต่มาเน้นกันรอบนี้เฉพาะในโรงพยาบาลที่เกี่ยวกับการส่องสว่างข้อมูลบอกตำแหน่งก่อน มีการทดสอบใช้หุ่นขนตัวอย่างหรือผลตรวจ (เลือด ปัสสาวะ ฯลฯ) ไปส่งตามห้องเป้าหมายในโรงพยาบาลกันแล้ว สามารถนำส่งยาก่อนหลังอาหารพร้อมวัสดุการแพทย์อื่น ๆ ตามตารางแต่ละกรณีด้วย โดยพานาโซนิคทำหุ่น“HOSPI”ออกตลาด เป็นผู้ช่วยอัตโนมัติมีระบบสื่อสารในตัวและแผนที่เส้นทางเดินประจำชั้น (floor plan) โปรแกรมอยู่ก่อน พร้อมระบบเลเซอร์นำทางกันชนและเซ็นเซอร์อื่น ๆ ส่วนโคมไฟให้ข้อมูลกับงานนี้จะเป็นตัวช่วยให้ทำงานเยี่ยมขึ้นเมื่อประกอบกับแผนที่ในสมองของหุ่น ข้อมูลจากโคมแสงแอลอีดีใช้บอกตำแหน่งที่จำเป็นหรืออันตราย เช่น หากเดินไปต่ออีกนิดจะตกบันไดหรือบันไดเลื่อนแล้ว รวมตำแหน่งต้องห้ามอย่าเข้าใกล้อื่น ๆ อีกทั้งจุดเตรียมพร้อมเข้าออกจากลิฟท์ มุมเลี้ยวเปลี่ยนเส้นทาง จังหวะหลบอุปสรรคเช่นรถเข็นผู้ป่วย (จากเทคโนฯแบบเดิมที่เคยเดินตามเส้นบนพื้นตายตัวไม่ยืดหยุ่นจนถึงเกะกะ) เป็นต้น ซึ่งก็จะพึ่งพาแผนที่ในสมองกลร่วมข้อมูลทางเดียวผ่านแสงที่ปรับเปลี่ยนได้คล่องตัวพ่วงรหัสตำแหน่งที่ตั้งนั้น ๆ ปล่อยลงมาจากโคมแอลอีดี ส่วนการสื่อสารขากลับที่จำเป็นจากหุ่นยนต์จะย้อนไปกับไวไฟ (WiFi) เพื่อแจ้งประสานระบบควบคุมร่วมส่วนกลาง (เทคโนฯลักษณะนี้สามารถประยุกต์เข้ากับการระบุตำแหน่งตามหาอุปกรณ์การแพทย์่เคลื่อนย้ายฉุกเฉิน (แพงและมีน้อย) ที่ต้องการเวียนใช้อย่างมีประสิทธิภาพได้ด้วย และแสงไม่เป็นอุปสรรคต่ออุปกรณ์ความไวสูงเหล่านั้นเช่นคลื่นวิทยุ)

งานความปลอดภัยทำบ่อยทำซ้ำจำเจ หรืองานอันตรายหลายกรณีก็มีความจำเป็นนำเจ้าหุ่นพวกนี้มาร่วมงาน หุ่นยนต์จากโรงงานจึงเริ่มขยับปรับไปเดินตามโรงพยาบาลกันมากขึ้น นอกจากภารกิจขนของที่ต้องทราบตำแหน่งร่วมกับแสงแล้ว เริ่มมีหุ่นแปลกพันธุ์ใหม่ให้การพยาบาลหรือยกสัมผัสกับคนไข้โดยตรงในประเทศญี่ปุ่นนี้ แต่เอ๊ะ … ใช้หุ่นยนต์พยาบาลจะดีหรือ ไว้ใจได้หรือ ?

ด้านเทคนิคก็สำรวจกันว่าในสังคมที่มีผู้ต้องการการดูแลมากมายกว่าผู้ให้บริการ เมื่อนับงานปริมาณมาก ๆ แล้ว หุ่นยนต์กลุ่มนี้มีค่าตัวต่ำกว่า ผิดพลาดน้อยกว่าและมีกว่า ๆ อีกหลายกรณีแต่ไม่ทั้งหมด (การจะทำงานแทนมนุษย์ได้ทุกเรื่องคงจะแปลกเกินแน่) แต่เพราะทางเลือกน้อยลงมากจึงต้องมาพึ่งพาหุ่นยนต์เป็นเหตุผลที่เมืองซากุระเขาเริ่มจะจำเป็น แล้วก็มองเป็นธุรกิจเป็นเรื่องเป็นราว ทว่า ก็คงยังไม่อยากเห็นแบบนั้นในสังคมเมืองไทยนัก หากจะมีมาใช้จริงก็ขอจ่ายแค่งานประชาสัมพันธ์ เสริฟน้ำ ตามหารับส่งของ เล่นสนองตามขอกับเด็กป่วย สร้างความบันเทิงให้คนไข้ ปลอบใจผู้เฒ่าคนชราก็ว่าไปก่อน

หุ่นยนต์พร้อมเทคโนโลยีข้อมูลจากแสงสว่างเดินไปมาช่วยงานได้มากและปลอดภัย อาจจะโปรแกรมให้ออดอ้อนบริการดีตลอด 24 ชม.ได้ด้วย แต่หากจะมาเทียบเท่าญาติพี่น้องเฝ้าไข้หรือใช้แทนคุณหมอและแม่พระพยาบาลผู้มีแววตาอารีที่ประกายความอาทรอยู่ ในอนาคตหุ่นยนต์จะทำแบบนั้นได้หรือไหวไหม ?

------------------------------------------------------------------

เกียรติศักดิ์ ศรีพิมานวัฒน์

ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ

"แสง-ควอนตัม-สื่อสาร-แอลอีดี"

facebook.com/VisibleLightThailand

(ECTI Info. & IEEE ComSoc Thailand)

------------------------------------------------------------------



คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 0